บทนำ

ความรักคือปริศนาหวานชื่นที่สุดของชีวิต ความรักอาจไม่มีตัวตน หรือจับต้องไม่ได้ อาจส่งเสียงดังกึกก้องและดูดดื่ม หรืออ่อนโยนและเงียบเชียบ ความรักหาค่ามิได้ และมอบให้เปล่าๆ ความรักคือประสบการณ์สากลที่วิเศษสุดและเฉพาะตัว ดุจอัญมณีที่ส่องประกายแวววาว สะท้อนความงามจากหลายๆด้าน แต่ละด้านมีเอกลักษณ์พิเศษที่ไม่เหมือนกัน ทว่าเป็นส่วนหนึ่งของอัญมณีเดียวกัน นั่นแหละคือความเร้นลับ มนต์ขลัง และสิ่งแสนวิเศษ ซึ่งเรียกกันว่าความรัก

ความรักฉายอยู่บนใบหน้าแม่กับลูก เป็นความเทิดทูนต่อกันซึ่งพรรณนาไม่ได้ ความรักฉายอยู่บนใบหน้าพ่อแม่เมื่อโอบกอดลูกผู้หลงผิดที่หวนกลับมา ความรักฉายอยู่บนใบหน้าคู่รักที่ตกอยู่ในห้วงรัก ด้วยความเคลิบเคลิ้มในดวงตา ในความฝันของกันและกัน ความรักฉายอยู่บนใบหน้าอาสาสมัครที่ดูแลคนเจ็บป่วย คนไร้ที่อยู่อาศัย และขัดสน ความรักฉายอยู่บนใบหน้าเพื่อนมิตรหรือคนแปลกหน้า ใครก็ตามที่ใช้เวลาคำนึงถึงผู้อื่นและมีใจกรุณา ความรักฉายอยู่บนใบหน้าผู้มีความเชื่อที่กำลังสิ้นใจ ขณะที่มองไปยังสวรรค์สู่ชีวิตใหม่ และความยินดีเหลือที่จะพรรณนา

จากความรักที่หลากหลายนี่เอง เราได้เห็นพระฉายาของพระเจ้า เพราะพระเจ้าคือความรัก (1 ยอห์น 4:8) ทุกครั้งที่เราเห็นความรักปรากฏออกมา เราก็ได้เห็นพระเจ้าแวบหนึ่ง บนหน้าหนังสือเล่มนี้เราไม่สามารถบรรยายได้อย่างถ่องแท้ แทนที่จะเป็นเช่นนั้น ก็เพียงชี้ไปสู่แหล่งความรัก คือพระเจ้า ผู้มอบให้เปล่าๆ โดยไม่มีอคติ และมอบให้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ความรักคือ...

ความรักคือความเชื่อ ความไว้วางใจ ความช่วยเหลือ การมอบกำลังใจ ความเชื่อถือ การแบ่งปัน ความเข้าใจ ความรู้สึก การสัมผัส ความห่วงใย การอธิษฐาน และการมอบให้ ความรักคือการพูดคุยกัน ความรักคืออารมณ์ความรู้สึก ความรักดูดดื่ม มีชีวิตชีวา ทำให้หัวใจเต้นรัว และอบอุ่น ความรักดีขึ้นตลอดเวลา!

ความรักคือสิ่งที่มนุษย์จำเป็นมากที่สุด ความรักจึงเป็นการรับใช้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดต่อมนุษย์ ความรักเป็นเรื่องของจิตใจ แต่สะท้อนให้เห็นทางวัตถุ ความรักมองเห็นได้เมื่อสะท้อนออกมาเป็นการกระทำ ความรักคือการคำนึงถึงผู้อื่น ความรักคงอยู่เสมอ ความรักไม่รู้วันเวลา ความรักพบหนทางเสมอ ความรักคือการมอบให้ทั้งหมด ความรักที่ไม่เห็นแก่ตัวหาได้ยากยิ่ง ความรักหาค่ามิได้ ความรักมีผลตอบแทนในตัวเอง

ความรักไม่ทำร้ายผู้อื่น ความรักถือว่าความสุขของผู้อื่นมาก่อนตัวเอง ความรักเลือกทนทุกข์ ถ้าจำเป็น เพื่อช่วยเหลือผู้อื่น ความรักคือความกล้าหาญ ความรักคือการเสียสละโดยสิ้นเชิง ความรักไม่เคยสูญเปล่า ทว่าจะมีผลตามมาเสมอ ไม่ช้าก็เร็ว ความรักคงอยู่ตลอดไป — ดี .บี .บี.

*

ความรักไม่มีรุ่นไม่มีวัย เพราะเกิดใหม่เรื่อยๆ — เบลส์ พาสคัล

*

ความรักเป็นเหมือนเกมที่มีผู้เล่นสองคน แล้วก็ชนะทั้งสองคน — อีวา กาเบอร์

*

ความรักเป็นดุจผลไม้ที่ออกผลตลอดปี ซึ่งทุกคนเอื้อมไปเก็บได้ — แม่อธิการเทเรซ่า

*

ความรักเป็นรูปลักษณ์ของพระเจ้า ไม่ใช่รูปปั้นที่ไร้ชีวิต แต่เป็นหัวใจสำคัญของสภาพจากเบื้องบน ซึ่งสะท้อนความดีงามทุกอย่าง — มาร์ติน ลูเธ่อร์

ถ้อยคำเปี่ยมด้วยความรัก

ถึงแม้จะมีไวน์ชั้นเลิศ เราก็คงไม่ได้ลิ้มรส ตราบใดที่มีฝาขวดปิดอยู่ ความรักก็เหมือนกัน เปิดฝา แล้วบ่งบอกความรักออกมาเลย

ถ้อยคำสำคัญที่สุดที่ใครๆหัดพูดได้ก็คือ "ฉันรักคุณ" อย่าทึกทักว่าคนอื่นรู้ว่าคุณรักเขา บอกเขาว่าเขาพิเศษแค่ไหน บอกเขาว่าคุณต้องการเขาแค่ไหน บอกเขาว่าคุณชอบพูดคุยกับเขาเพียงใด บอกเขาว่าเขาทำให้คุณมีความสุขแค่ไหน บอกกล่าวบ่อยๆ จนเขาลืมไม่ลง — เอส. เอส.

*

ความรักก็เหมือนไฟ ถ้าหากไม่สื่อสารกัน ก็จะดับมอดลง — จิโอวานนี่ ปาปานี่

*

ชุดช่วยเริ่มต้น

ถ้าคุณลำบากใจที่จะบอกกล่าวความรักออกมา ขอให้ลองเอ่ยถ้อยคำสั้นๆง่ายๆเป็นการเริ่มต้น กล่าวออกมาจากใจ นี่จะก้องกังวานในหูของผู้ฟัง ราวกับทูตสวรรค์ร้องเพลงประสานเสียง

ฉันรักคุณ
ฉันขาดคุณไม่ได้
คุณแสนวิเศษ!
ฉันจะเป็นยังไงนะ ถ้าขาดคุณ?
คุณช่วยให้วันนี้สุขสดชื่น
ฉันเชื่อในตัวคุณ
ฉันไว้ใจคุณ
ฉันนับถือคุณ
ฉันภูมิใจในตัวคุณ
เราจะไปถึงไหนถึงกัน
คุณเป็นคนน่าสนุก
วิเศษมากที่ได้อยู่กับคุณ
คุณเป็นเพื่อนที่ยอดเยี่ยม
คุณเคียงข้างฉันเสมอ
ขอบคุณพระเจ้าสำหรับคุณ
ฉันดีใจที่คุณรักฉัน
ขอบคุณที่คุณเป็นคุณ
ขอบคุณที่ห่วงใย
คุณสำคัญต่อฉัน
คุณช่วยให้ฉันรู้สึกว่ามีคนรักฉัน
คุณมอบให้มากมายเหลือเกิน
คุณช่วยให้ฉันมีความสุขมาก
คุณทำให้ทุกอย่างพิเศษสุด
ฉันอยากเป็นเหมือนคุณมากกว่านี้
— เอส .เอส.

*

ครั้งหนึ่งทนายความและนักการทูตชาวสหรัฐ ชื่อ โจเซฟ โชทต์ (ปี ค.ศ.1832-1917) กล่าวยกย่องชมเชยภรรยาอย่างสูงสุด เมื่อมีคนถามเขาว่าอยากมาเกิดเป็นใครในชีวิตหน้า ถ้าหากเป็นไปได้ โชทต์ตอบทันทีว่า "เป็นสามีคนที่สองของคุณนายโชทต์"— เล่าต่อโดย เค. พี.

*

หยาดน้ำฝน

หยาดฝนน้อยนิดดูด้อยค่า  คิดว่าตัวเรานี้หาสำคัญไม่
ทว่า ณ ที่แห่งหนึ่งแสนห่างไกล  มีดอกไม้กระหายน้ำเฝ้ารอ

ถ้อยคำเล็กน้อยดูด้อยค่า  คิดไปว่าไม่สำคัญมากพอ
หารู้ไม่ว่ามีผู้เฝ้าวอนขอ  ใจจดจ่ออยากได้ยินเอ่ยวาจา
— เฮเลน ที. อัลลิสัน

การกระทำเปี่ยมด้วยความรัก

เราแทบจะถ่ายทอดความรักไม่ได้ ถ้าหากไม่มีภาพสะท้อนที่เป็นตัวตน โดยส่งผลเป็นการกระทำ ความจำเป็นต่อความรักเป็นเรื่องทางจิตใจ ทว่าต้องสะท้อนให้เห็นในทางวัตถุ

ผู้คนไม่เพียงแต่ต้องได้ยินเกี่ยวกับความรักแท้ เขาต้องได้เห็นด้วย เขาต้องได้เห็นความรักที่ส่งผลเป็นการกระทำ เช่นบทกลอนที่แต่งโดย เอ็ดการ์ เกสต์

แบบอย่างวางไว้ให้เห็น  ใช่เพียงแต่เป็นคำสอนสั่ง
ร่วมทางกันไปไม่พลาดพลั้ง  ใช่เพียงแต่นั่งชี้หนทาง

*

เป็นเรื่องธรรมดาที่บางครั้งเกิดความสับสนกับสิ่งที่ผู้คนบอกกล่าว แต่ไม่มีใครสับสนเมื่อเห็นความรักส่งผลออกมาในทางปฏิบัติ — ดี .บี .บี.

*

โดยสัญชาตญาณแล้ว มนุษย์ทุกคนรู้สึกว่าความทรงจำน่าซาบซึ้งใจทั้งสิ้น มีค่าด้อยกว่าการกระทำด้วยความรักเพียงครั้งเดียว — เจมส์ รัสเซล โลเวล

*

ในโลกนี้มีแสงสว่าง เป็นวิญญาณที่เยียวยารักษา ซึ่งทรงพลังกว่าความมืดใดๆที่เราอาจจะประสบ บางครั้งเราก็มองไม่เห็นขุมพลังดังกล่าว เมื่อเกิดความทุกข์ยาก และความเจ็บปวดนานับประการ แล้วจู่ๆวิญญาณนั้นก็จะผุดขึ้นมา ผ่านชีวิตของคนธรรมดาสามัญผู้ได้ยินและตอบสนองเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ในหนทางที่พิเศษสุด — แม่อธิการเทเรซ่า

*

ที่ไหนมีมนุษย์ ที่นั่นก็มีโอกาสมอบความรัก — ผู้ประพันธ์นิรนาม

*

ตัวกระตุ้นความกรุณา

ชายคนหนึ่งเพิ่งจะออกจากเรือนจำ หลังจากที่ถูกจำคุก 3 ปี ในข้อหาฉ้อฉล เขากลับมาถึงบ้านเกิดที่ดาร์ลิงตัน ประเทศอังกฤษเป็นครั้งแรก เขาเตรียมตัวเตรียมใจว่าคงไม่มีใครอยากคบหาด้วย

เช้าวันแรกที่ออกไปข้างนอก เขาบังเอิญเดินสวนทางกับ จอห์น มอเรล นายกเทศมนตรีเมืองดาร์ลิงตัน "สวัสดีครับ" นายกเทศมนตรีกล่าวด้วยเสียงร่าเริง "ดีใจที่ได้เจอคุณ! เป็นยังไงบ้าง?" ชายคนนั้นดูไม่สบายใจ การสนทนาจึงจบลงห้วนๆ

หลายปีต่อมานายมอเรลและนักโทษคนนั้นพบกันอีกครั้งในอีกเมืองหนึ่ง ตอนนี้เขากลายเป็นคนซื่อตรงและบำเพ็ญประโยชน์ให้กับสังคม "ผมอยากขอบคุณสำหรับสิ่งที่คุณทำให้ผม ตอนที่ผมเพิ่งออกจากคุกครับ" ชายผู้นั้นกล่าว

"ผมทำอะไรหรือ?" นายกเทศมนตรีถาม

"คุณเอ่ยถ้อยคำจากใจกรุณาที่เปลี่ยนชีวิตผม" ชายผู้สำนึกในบุญคุณกล่าวตอบ — เล่าต่อโดย เค. พี.

*

แรงหนุนนิดหน่อย

แรงเกื้อหนุนบนทางที่สูงชัน  ช่วยฝ่าฟันให้ปีนขุนเขาได้
คำภาวนาขอเมฆฝนผ่านพ้นไป  ช่วยให้สู้สุดใจไม่เลิกรา

การแบ่งเบาภาระที่หนักอึ้ง  ช่วยให้ถึงความสำเร็จที่ไขว่คว้า
ยามอ่อนแรงเจือจุนช่วยนำพา  ใจกรุณาดลให้คลายทุกข์ทน

ถ้อยคำอ่อนหวานแสนไพเราะ  ช่างเหมาะเจาะตอบจิตใจที่สิ้นหวัง
รอยยิ้มช่วยยกชูใจเพิ่มพลัง  ตะวันหลังเมฆฝนฟ้าเรืองรอง

เอ่ยคำรักช่วยย้อมใจที่หดหู่  ปลุกขวัญผู้หลงทางที่หม่นหมอง
ความเมตตาจากท่านน่าใฝ่ปอง  พรเป็นของผู้บรรลุสู่เส้นชัย
— วอลเตอร์ อี. ไอเซนเฮาร์

*

ผมคาดว่าจะผ่านโลกนี้มาเพียงครั้งเดียว ฉะนั้นความดีอันใดที่ผมทำได้ หรือความกรุณาใดที่ผมแสดงต่อเพื่อนมนุษย์ได้ ขอให้ผมทำตอนนี้ โดยไม่ต้องรีรอ หรือละเลย เพราะว่าผมจะไม่ผ่านมาทางนี้อีก — สตีเวน เกรลเล็ต

คำชมเชยเปี่ยมด้วยความรัก

ทุกคนมีคุณสมบัติที่ดี ขอให้มองหาคุณสมบัติเฉพาะในตัวผู้อื่นที่คุณชมเชยได้จากใจจริง กล่าวชมเชยอย่างไม่อั้น ถ้ามองไม่เห็นในทันที ก็ขอให้พิจารณาลึกซึ้งยิ่งขึ้น ขอพระเจ้าช่วยคุณให้เล็งเห็นคุณสมบัติในแง่บวก ซึ่งคงต้องมีอยู่ เพราะพระองค์เล็งเห็นสิ่งต่างๆที่ควรค่า ต่อการมอบความรักและคำชมเชยในทุกคน ยิ่งค้นหาสิ่งที่พิเศษได้ยากขึ้นเท่าไร รางวัลก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเท่านั้น สำหรับทั้งสองฝ่าย เมื่อคุณค้นพบ ถ้าคุณพบแม้แต่ร่องรอย คุณก็ฉายแสงความรักออกไป ในรูปคำชมเชยได้เลย นี่จะนำคุณไปสู่แหล่งแร่ธาตุ เขาจะเปิดใจกับคุณ คุณจะค้นพบสิ่งแสนวิเศษมากมายเกี่ยวกับตัวเขา — เอส. เอส.

*

การปรบมือชมเชยจากคนๆเดียวมีผลลัพธ์มหาศาล — ซามูเอล จอห์นสัน

*

สมัยก่อนที่จะมีคอมพิวเตอร์จัดกระบวนการเรียงพิมพ์ ตามปกติมักจะกำหนดการเรียงพิมพ์ด้วยมือ โดยที่ค่อยๆพิมพ์ทีละตัวช้าๆ เป็นงานที่เหน็ดเหนื่อย วันหนึ่งบรรณาธิการสังเกตเห็นงานเรียงตัวพิมพ์ที่ดีมากเป็นพิเศษ และส่งคำชมเชยไปยังชายผู้จัดเรียงตัวพิมพ์ เขาแทบร้องไห้โฮ เขาทำอาชีพนี้มาสิบปีแล้ว และตั้งใจทำงานอย่างดี แต่นี่เป็นครั้งแรกที่มีใครอุตส่าห์ขอบคุณเขา สำหรับผลงานที่ดี — เล่าต่อโดย เค. พี.

*

ผู้มอบแรงจูงใจ นักบำบัด และนักจิตวิทยาเด็ก ค้นพบว่าพระเจ้าทราบโดยตลอดว่าคืออะไร อันที่จริงแล้ว นี่เป็นส่วนหนึ่งในการออกแบบเบื้องต้นสำหรับมนุษย์ คือ คำชมเชยช่วยให้เรายืดตัว จากประกายความอบอุ่นที่รู้ว่าเราทำให้อีกคนหนึ่งพอใจ เราก็พยายามหนักขึ้นอีก เพื่อให้เขาพอใจ การที่ได้ยินว่าเราทำได้ดี เราก็อยากจะทำให้ดีขึ้นอีก — เอส. เอส.

*

คำชมเชยส่งผลต่อผู้คน ดุจน้ำหล่อเลี้ยงดอกไม้ ลองทุ่มเทให้สิ แล้วเฝ้าดูเขาเบ่งบาน — เอส. เอส.

*

ทุกคนหิวกระหายคำชมเชย และอดอยากที่จะให้มีใครเห็นคุณค่าเขาอย่างจริงใจ เราทุกคนต้องได้รับกำลังใจจากผู้อื่น ทว่าบ่อยครั้งพวกเราส่วนใหญ่ละเลยที่จะบ่งบอกคำชมเชย หรือคำปลอบโยนต่อคนรอบข้าง "สิ่งใดที่จริง สิ่งใดที่น่านับถือ สิ่งใดที่ยุติธรรม สิ่งใดที่บริสุทธิ์ สิ่งใดที่น่ารัก สิ่งใดที่น่าฟัง คือถ้ามีสิ่งใดที่ล้ำเลิศ สิ่งใดที่ควรแก่การสรรเสริญ ก็ขอจงใคร่ครวญดูสิ่งเหล่านี้" (ฟิลิบปี 4:8) เราต้องหัดนำมาปรับใช้กับคนรอบข้าง และพยายามเตือนตัวเองตลอดเวลา ให้นึกคิด และยกย่องเขาสำหรับคุณสมบัติที่ดี และสิ่งดีๆ — มาเรีย ฟอนเทน

*

ความสุขยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตคือความเชื่อมั่นว่ามีคนรักเรา โดยที่เขารักตัวเราเอง หรือรักเรา ทั้งๆที่เป็นเรา — วิคเตอร์ ฮูโก

*

การรักผู้อื่น ยังไงก็ยังงั้น คือคำชมเชยสูงสุด — เอส. เอส.

ความรักภาคปฏิบัติ

ใครจะคิดว่าการแสดงออกถึงความรัก เช่น การโอบกอด การหอมแก้ม การลูบหลัง การกุมไหล่ให้อุ่นใจ หรือการจับมือ จะขัดกับธรรมเนียมของสังคม แม้แต่เมื่อสิบปีที่แล้ว? ในบางแห่ง โดยเฉพาะในโลกตะวันตก มีการฟ้องร้องการรุกล้ำทางเพศและการกระทำทารุณ จนถึงขั้นวิกฤตในไม่กี่ปีที่ผ่านมา ตอนนี้การแสดงออกถึงความรักง่ายๆและบริสุทธิ์ใจเช่นนี้ กลายเป็นสิ่งต้องห้ามไปเสียแล้ว น่าเศร้าจริงๆ!

แต่ในขณะเดียวกัน แพทย์ จิตแพทย์ และนักสังคมศาสตร์ มีข้อพิสูจน์จากผลงานวิจัยทางวิชาการว่า การแสดงออกถึงความรักมีประโยชน์ต่อสุขภาพและความผาสุกโดยทั่วไป เมื่อผู้คนทราบว่ามีคนที่รักเขา เขาก็มีความสุขและรู้สึกมั่นคงยิ่งขึ้น

"การกอดกันวันละสี่ครั้งจะช่วยให้ฟันฝ่าความโศกเศร้าไปได้" นักสังคมศาสตร์ ดร.เวอร์จิเนีย ซาเทอร์ กล่าว "แต่วันละสิบกว่าครั้งก็ยิ่งดี รูขุมขนของเราเป็นสื่อรับส่งความรัก การได้สัมผัสกันเป็นสิ่งสำคัญมาก"

"ในช่วงเวลาสี่นาที เมื่อเพื่อนๆ หรือคนแปลกหน้าทักทายกัน พลังสัมผัสส่งผลมหาศาล" ลีโอนาร์ด ซูนิน แพทย์ศาสตร์ดุษฎีบัณทิต กล่าว ในหนังสือ From Contact "ทุกครั้งที่คุณลูบหลังหรือจับบ่าใคร คุณสื่อความทางจิต เช่น "ฉันชอบคุณ" "ฉันเห็นด้วยกับคุณ" "คุณทำได้ดีมาก" หรือ "ทุกอย่างเรียบร้อย อย่ากังวล" ถ้าคุณผงะออกมาจากผู้ที่สัมผัส อากัปกิริยานั้นก็สื่อความแรงกล้าพอๆกับถ้อยคำ

"สัมผัสจะช่วยให้คุณใกล้ชิดกันยิ่งขึ้น (ทั้งทางกายและด้านความรู้สึก) ฉะนั้นขอให้ผ่อนคลาย เป็นมิตร สัมผัสมากขึ้น พยายามอย่าขยาด พลังสัมผัสอยู่ที่การมอบให้อย่างไม่อั้น ขอให้เป็นคนแรกที่สัมผัส บ่อยครั้งคุณจะไม่ถูกปฏิเสธ" ซูนินสรุป

คุณไม่ต้องเป็นแพทย์หรือนักสังคมศาสตร์ ถึงจะสังเกตเห็นผลดีของการสัมผัส ช่างแต่งผมคนหนึ่งบอกเล่าเคล็ดลับความงามว่า "ลูกค้าของฉันบางรายมารับความรักนิดหน่อยเสียมากกว่า บางครั้งเมื่อฉันไปถึงที่ทำงานตอนเช้า มีสตรีสูงวัยสองสามคนรออยู่ที่ประตู ดูราวกับว่าเพิ่งมาจากร้านเสริมสวย บ้างก็มาสัปดาห์ละสองครั้งเพื่อสระผมและแต่งทรงผม ซึ่งจริงๆแล้วไม่จำเป็นเลย ฉันทราบว่าเขามารับการสัมผัสมากกว่าการแต่งผม" ช่างแต่งผมคนนี้รับฟังลูกค้าด้วยความเห็นใจ เธอมอบความรักต่อสตรีเหล่านั้นด้วยการนวดหนังศีรษะขณะที่สระผมให้ การบีบไหล่และคอเบาๆ ก็บ่งบอกถึงความห่วงใย สตรีเหล่านี้ดูเปล่งปลั่งและอ่อนวัยกว่าเดิม ขณะที่ออกจากร้าน ความรักฝากความงามเอาไว้ด้วย — เอส. เอส.

*

เหตุใดพระเจ้าสร้างกอด

ทุกคนควรแบ่งปันความรัก  กอปรกับความห่วงใยจากใจท่าน
เราจะมอบให้ได้อย่างไรกัน  ท่านผู้นั้นจะช่วยชี้หนทาง

ท่านจึงคิดค้นหาวิธีกอด  เพื่อถ่ายทอดความรักที่สรรค์สร้าง
ดลจิตใจเบิกบานไม่จืดจาง  ท่านเคียงข้างคุ้มกันจากผองภัย
— จิล วูล์ฟ

*

จงทักทายกันด้วยธรรมเนียมจูบอันแสดงความรักต่อกัน — อัครสาวกเปโตร (1 เปโตร 5:14)

*

คำในภาษากรีกสำหรับคำว่า "ความเสน่หา" บ่อยครั้งมีคำแปลในพระคัมภีร์ใหม่ว่า "ความรัก" และนำมาใช้หลายๆด้านในพระคัมภีร์ใหม่ สำหรับคำว่าความห่วงใยที่แท้จริง รวมไปถึงคำว่าความรักที่ลึกซึ้ง

ในพระกิตติคุณใช้คำนี้ เมื่อพระเยซู "เกิดความสงสาร" จึงรักษาคนที่เป็นโรคเรื้อน (มาระโก 1:41)  และตอนที่พระองค์เห็นผู้คนอ่อนอกอ่อนใจ ราวกับแกะที่พลัดหลงและขาดผู้เลี้ยง (มัทธิว 9:36)  เปาโลนำคำนี้มาใช้บ่องบอกถึงความรักที่มีต่อเพื่อน "พระเจ้าทรงเป็นพยานของข้าพเจ้าว่า ข้าพเจ้าเป็นห่วงท่านทั้งหลายเพียงไรตามพระทัยเมตตาของพระเยซูคริสต์" (ฟีลิปปี 1:8) หลังจากที่พระเยซูสิ้นชีพและฟื้นขึ้นมาไม่นานนัก มีข้อความที่พระเยซูบอกผู้ติดตามว่า "เราให้บัญญัติใหม่ไว้แก่เจ้าทั้งหลาย คือให้เจ้ารักซึ่งกันและกัน เรารักเจ้ามาแล้วอย่างไร เจ้าจงรักกันและกันด้วยอย่างนั้น ถ้าเจ้ารักกันและกัน ดังนี้แหละคนทั้งปวงก็จะรู้ได้ว่าเจ้าเป็นสาวกของเรา" (มาระโก 1:41) — โจเชฟ รีดเดอร์

ค่าแท้จริง

คุณมอบความรักเล็กๆน้อยๆให้แก่ผู้ที่คุณพบปะได้เสมอ ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงรอยยิ้ม และสายตาที่เห็นใจ แล้วเขาจะรู้ว่าพระเจ้ารักเขาในวันนั้น — ดี. บี. บี.

*

ข้อแตกต่างชัดเจน

โทมัส เจฟเฟอร์สัน ประธานาธิบดีสหรัฐฯคนที่สาม ขี่ม้ามากับเพื่อนๆ เมื่อมาถึงลำธารเอ่อล้น มีนักเดินทางคนหนึ่งยืนอยู่ กำลังรอขอคนขี่ม้าช่วยพาเขาข้ามลำธาร ประธานาธิบดีตอบรับคำขอ ท่านช่วยเขาขึ้นหลังม้า แล้วก็ช่วยเขาลงมา เมื่อไปถึงอีกฝั่ง

"บอกผมหน่อย" คนที่ไปกับเจฟเฟอร์สันถาม "ทำไมคุณถึงถามท่านประธานาธิบดีให้ช่วย ทำไมไม่ถามพวกเราล่ะ?"

นักเดินทางตอบว่า "ผมไม่ทราบว่าท่านคือประธานาธิบดี ผมรู้เพียงแต่ว่าบางคนมีใบหน้าบ่งบอกการปฏิเสธ ส่วนบางคนมีใบหน้าตอบรับ ท่านมีใบหน้าตอบรับ" — เล่าต่อโดย เค. พี.

*

ระยะทางสั้นที่สุดระหว่างสองคนคือรอยยิ้ม — ผู้ประพันธ์นิรนาม

*

เมื่อติดเชื้อความรัก ก็จะแพร่เป็นรอยยิ้มบนใบหน้า — ผู้ประพันธ์นิรนาม

*

ค่าของรอยยิ้ม

รอยยิ้มเพิ่มชีวิตให้ควรค่า  ส่งผลเหลือคณากว้างไกล
มอบรักหาได้สิ้นเปลืองสิ่งใด  จากใจถึงใจได้บรรเทา

รอยยิ้มช่วยขับไล่เมฆหมอก  ขอบอกว่ารักช่วยคลายเศร้า
เมื่อได้ยลแสงทองยามเช้า  จิตใจเราแสนสุขเปรมปรีดิ์
— วอลเทอร์ ดี. เนสบิท

สิ่งเล็กน้อย

ถ้าหากคุณโชคดีเหมือนกับพวกเราส่วนใหญ่ คุณคงตั้งตารอคอยให้คนอื่นหันมาสนใจคุณเป็นพิเศษ เมื่อถึงวันเกิด และโอกาสพิเศษอื่นๆ แต่คุณรู้สึกว่าได้รับความรักเป็นพิเศษไหม เมื่อจู่ๆก็มีใครทำอะไรที่น่ารักให้กับคุณ โดยไม่มีเหตุผลอื่นใด นอกจากว่าเขารักคุณ?

ทำไมไม่ลองทำเช่นนั้นเพื่อผู้อื่นบ้างล่ะ? ถ้าคุณคิดดู คุณคงจะแปลกใจ เมื่อนึกถึงสิ่งต่างๆที่คุณทำเพื่อผู้อื่นได้ โดยแทบไม่ต้องใช้เงินหรือเวลาเลย คุณอยากสานสัมพันธ์กับครอบครัว เพื่อนๆ และผู้ร่วมงานไหมล่ะ? ขอให้กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในการทำอะไรพิเศษๆ ชั่วเวลาแค่ห้านาที — เอส. เอส.

*

สิ่งเล็กน้อย

สิ่งเล็กน้อยแสนเรียบง่าย  ไม่เดียวดายผูกมิตรรอบด้าน
จิตใจสงบเสงี่ยมไม่รุกราน  ทั้งเบิกบานพาให้แจ่มใสพลัน

มีเรื่องสนุกสนานด้วยกันเอง  ได้ครื้นเครงหัวเราะชวนขบขัน
ไร้ห่วงไร้กังวลทุกสิ่งอัน  มาช่วยกันทำให้โลกนี้งดงาม

เรื่องโด่งดังที่มีอยู่มากหลาย  แถมมีผู้ทำลายสถิติวิเศษยิ่ง
แต่ไม่เทียบเทียมเท่ากับของจริง  ได้แก่สิ่งน่าทรงจำไม่รู้เลือน

ไม่อาจเปรียบเทียบกับสิ่งเล็กน้อย  แม้ต่ำต้อยแต่สูงค่าหาใดเหมือน
ความใส่ใจต่อกันเป็นเครื่องเตือน  เมื่อรักเยือนพาให้สุขใจเรา

สิ่งเล็กน้อยที่ทำทุกวี่วัน  ช่วยฝ่าฟันยิ้มรับกับปัญหา
พระเจ้าท่านจัดการให้เรื่อยมา  อย่ารอช้าวางใจไม่ต้องกลัว

สิ่งที่ทำให้แล้วลืมนึกถึง  ยังซาบซึ้งได้สัมผัสรักถ้วนทั่ว
มีเธอเคียงข้างถึงแม้ใจสั่นรัว  ตัวฉันนี้ขอยืนหยัดสู้ต่อไป
— เกรซ เฮนส์

*

กิจวัตรประจำวันก็ส่งผลแสนวิเศษได้ เมื่อทำด้วยความรัก — เปอรซี บีสเช เชลลี่ย์

*

ความรักส่งเสียงเซ็งแซ่

รถประจำทางหยุดรับหญิงสูงวัยบอบบางสองคน คนขับช่วยคนหนึ่งขึ้นรถ แล้วกระโดดลงรถ ส่งยิ้ม แล้วอุ้มหญิงที่บอบบางกว่าขึ้นรถ

เมื่อพนักงานไปเก็บเงิน ปรากฏว่าจริงๆ แล้วหญิงทั้งสองจะไปในเส้นทางที่กลับกัน ไม่ต้องกังวล คนขับหยุดรถและช่วยเขาลงรถ แล้วก็หยุดการจราจร ช่วยพาข้ามถนน คอยให้รถประจำทางมา ทุกคนในรถคันแรกต้องนั่งคอย เมื่อรถมา คนขับรถคันแรกโบกให้หยุด แล้วก็ช่วยหญิงสูงวัยสองคนขึ้นรถ

เมื่อเขากลับมาที่รถประจำทางของเขา เขาได้รับการต้อนรับด้วยเสียงปรบมือดังลั่น ขณะที่เขาขับออกจากป้ายรถ ผู้โดยสารคนอื่นๆดูมีความสุขมากขึ้น แทนที่จะเงียบกริบและเฉยเมยเหมือนก่อนหน้านั้น เขาพากันส่งเสียงเซ็งแซ่ เมื่อคนแปลกหน้าส่งยิ้ม และพูดคุยกัน — เล่าต่อโดย เค.พี.

*

ใช้เวลามอบความรัก

กล่าวกันว่าเด็กๆถือว่าความรักเทียบเท่ากับกับคำว่า เ-ว-ล-า แต่เราทุกคนก็คิดอย่างนั้นไม่ใช่หรือ? กิจกรรมพิเศษ และเวลาที่จัดไว้เพื่อใช้ร่วมกันนั้นยอดเยี่ยม แต่ชั่วขณะสั้นๆ เมื่อเราวางหนังสือพิมพ์ลง เงยหน้าขึ้นจากโต๊ะทำงาน ปิดทีวี หรือหยุดงานอื่นๆ เพื่อให้ความสนใจแก่อีกฝ่ายหนึ่งอย่างเต็มที่ ก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน คุณชื่นชอบไม่ใช่หรือ เมื่อคนอื่นทำเช่นนั้นกับคุณ? อากัปกิริยาเล็กๆน้อยๆ ช่วยให้รู้สึกว่ามีคนรักเรา เพราะสื่อความว่าเราสำคัญต่อเขา — เอส. เอส.

*

ไม่มีทางลัด

ทีมนักแต่งเพลง นักดนตรี และนักร้องกลุ่มหนึ่ง ทำงานร่วมกันในโครงการต่างๆอย่างดีเป็นเวลาหลายปี แต่ละคนแตกต่างกันไป ไม่ว่าจะยากดีมีจน แต่เขาก็ยังอยู่ด้วยกันได้เสมอ ฉะนั้นเมื่อเกือบทุกคนมีแรงบันดาลใจลดน้อยถอยลงไปอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สามีภรรยาผู้นำทีมจึงรู้สึกกังวลอยู่บ้าง สามีภรรยาคู่นี้เป็นคริสเตียนที่พึ่งพาคำอธิษฐานอย่างมาก เขาขอให้พระเจ้าชี้ให้เห็นว่ามีอะไรผิดไป แล้วจะแก้ไขได้อย่างไร

เขาได้รับคำตอบง่ายๆสั้นๆ ว่า "เพราะเจ้าตัดความรักออกไป" ทุกคนง่วนกับการทำงาน จนไม่ได้ใช้เวลามอบความรักและความขอบคุณต่อกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ช่วยให้เขาเป็นทีมที่ดีมาตั้งแต่แรก

สามีภรรยาอธิบายให้เพื่อนร่วมงานฟัง แล้วทุกคนร่วมกันเขียนรายการสิ่งเล็กๆน้อยๆ ที่เขาเลิกบอกกล่าวหรือทำให้กัน แล้วตอนท้ายการประชุม ทุกคนก็อธิษฐานขอพระเยซูช่วยเขาให้มอบความรักต่อกันมากขึ้น ทุกคนมีแรงบันดาลใจขึ้นมาทันที เขาได้รับหล่อเลี้ยงจากการกระทำเล็กๆน้อยๆ จากความกรุณาและความห่วงใยในแต่ละวัน ไม่นานนักเขาก็แต่งเพลงชั้นยอดได้ — เค. พี.

เป็นเพื่อนบ้าน

มีชายคนหนึ่งเดินทางจากกรุงเยรูซาเล็ม จะไปยังเมืองเยริโค เขาถูกโจรปล้น โจรนั้นได้แย่งชิงเสื้อผ้า และทุบตีเขา แล้วทิ้งเขาไว้ในสภาพบาดเจ็บปางตาย

เผอิญปุโรหิตคนหนึ่งเดินผ่านไปทางนั้น เมื่อเห็นชายคนนั้นก็เดินหลบไปอีกฟากหนึ่ง มีพวกเลวี[ผู้ช่วยงานในวิหาร]คนหนึ่งก็ทำเหมือนกัน พอเขาเดินมาถึง และเห็นชายผู้นั้น ก็เดินไปอีกฟากหนึ่ง

แต่ชาวสะมาเรีย[ผู้มีเชื้อสายผสมซึ่งเป็นที่ชิงชังและรังเกียจของพวกยิวที่เคร่งระเบียบแบบแผน]คนหนึ่ง เมื่อเดินมาถึง ครั้นเห็นชายคนนั้นก็มีใจเมตตา เดินเข้าไปหา เอาผ้าพันบาดแผลให้ พลางเอาน้ำมันกับน้ำองุ่เทใส่บาดแผล แล้วให้เขาขึ้นขี่สัตว์ของตนเอง พามาถึงโรงแรมแห่งหนึ่ง และรักษาพยาบาลเขา

วันรุ่งขึ้นเมื่อจะไป เขาก็เอาเงินสองเดนาริอันมอบให้เจ้าของโรงแรม บอกเขาว่า "รักษาเขาเถิด เงินที่เสียเกินนี้ เมื่อกลับมาฉันจะใช้ให้"

ในสามคมนั้น ท่านคิดเห็นว่าคนไหนเป็นเพื่อนบ้านของชายที่ถูกพวกโจรปล้น?  — พระเยซู (ลูกา 10:29-37)

*

จากเรื่องราวของชาวสะมาเรียผู้ใจดี พระเยซูสอนว่าเพื่อนบ้านของเราคือคนที่ต้องการความช่วยเหลือ ไม่ว่าจะมีเชื้อชาติ ศาสนา  สีผิว สัญชาติ สภาวะหรืออยู่ที่ใด ถ้าเรามีความรัก เราก็ไม่อาจเดินผ่านคนที่ขัดสนไปเฉยๆ เราจะทำอะไรสักอย่าง เช่นเดียวกับชาวสะมาเรียคนนั้น นี่คือความแตกต่างระหว่างความสงสารและความเมตตากรุณา ความสงสารแค่รู้สึกเสียใจ แต่ความเมตตากรุณาลงมือทำอะไรสักอย่าง ผู้มีเมตตาจะทำตามที่อธิษฐาน และทำตามถ้อยคำที่กล่าวจากใจกรุณา ความรักคือการเชื่อมโยงระหว่างพระเจ้าและผู้ที่ต้องการความรักของพระองค์ เราทำเช่นนั้นได้ โดยการให้ผู้อื่นเห็นความรักแท้ของพระองค์ แล้วสะท้อนให้เขาเห็น ด้วยการกระทำที่จริงใจ เพื่อเป็นข้อพิสูจน์ "เพราะว่าความรักของพระคริสต์ครองใจเรา" (2 โครินธ์ 5:14) — ดี. บี. บี.

*

ความรักมีหน้าตาอย่างไร? ความรักมีดวงตาที่เล็งเห็นความเศร้าโศกและความขัดสน ความรักมีหูที่ได้ยินเสียงละห้อยและเศร้าโศกของเพื่อนมนุษย์ ความรักมีมือที่หยิบยื่นความช่วยเหลือให้แก่ผู้อื่น ความรักมีเท้าที่รีบรุดไปช่วยคนยากไร้และขัดสน นั่นแหละคือหน้าตาของความรัก — เซนต์ ออกัสติน

ความเห็นอกเห็นใจ

ความรักร่ำไห้กับผู้ที่ร่ำไห้ ร่วมทุกข์กับผู้ที่ทนทุกข์ และปวดร้าวร่วมกับผู้ที่หัวใจแตกสลาย — ดี.บี.บี.

*

ทุกคนมีอุปนิสัยหรืออากัปกิริยาบางอย่างที่อาจทำให้คนอื่นรำคาญ แทนที่จะปล่อยให้เรื่องหยุมหยิมเป็นเหตุให้คุณคิดวิพากษ์วิจารณ์ และสร้างความแตกร้าวระหว่างคุณ ลองนึกดูสิว่าทำไมเขาถึงเป็นอย่างนั้น ถ้าคุณเอาใจเขามาใส่ใจคุณ แล้วพยายามเข้าใจเขาและพื้นเพของเขาให้ดีขึ้น คุณคงมีความอดทนมากขึ้นแน่ๆ คุณคงเข้าใจเขาดีขึ้น และรักเขาได้ง่ายขึ้น "ถ้าฉันเป็นเขา ฉันจะต้องการอะไรนะ? อะไรจะทำให้ฉันมีความสุขหรือให้กำลังใจฉัน? อะไรจะทำให้ฉันเจ็บปวด?" ขอให้พยายามเข้าใจการที่ดิ้นรนต่อสู้ และมีความกลัว แล้วคุณจะพูดคุยและรักเขาได้ไม่ยากนัก ถ้าไม่ใช่เรื่องง่ายนักที่คุณจะเชื่อมโยงกับผู้คนเช่นนี้ อธิษฐานขอพรสวรรค์ ในการเอาใจเขามาใส่ใจเรา รวมทั้งความสามารถที่จะแยกแยะและเข้าใจความรู้สึกหรือความยากลำบากของผู้อื่น — เอส. เอส.

*

อะไรสำคัญจริงๆ

คาร์ลขับรถไปทำงานตอนเช้าวันหนึ่ง เมื่อบังโคลนรถของเขาชนกับรถอีกคันหนึ่ง

รถทั้งสองคันหยุด หญิงผู้ขับรถอีกคันหนึ่งลงมาสำรวจความเสียหาย

เธอกระวนกระวายใจ เพราะเป็นฝ่ายผิด เธอยอมรับ รถเธอเป็นรถใหม่ เพิ่งออกมาจากโชว์รูมไม่ถึงสองวัน เธอกลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับสามี

คาร์ลเห็นใจ แต่เขาต้องขอหมายเลขใบขับขี่และข้อมูลทะเบียนรถ

เธอเอื้อมไปหยิบเอกสารในซองที่ช่องเก็บของ

กระดาษแผ่นแรกที่ร่วงออกมา เขียนโดยลายมือเด่นชัดของสามีเธอ มีใจความว่า

"ถ้าเกิดอุบัติเหตุ ที่รัก ระลึกไว้ว่าผมรักคุณ ไม่ใช่รักรถ" — ปรับเปลี่ยนจาก พอล ฮาร์วีย์

*

ปลูกฝังความรักและความเคารพนับถือ

ชาร์ล ชวับ เดินตรวจโรงงานเหล็กกล้าของเขาบ่ายวันหนึ่ง เมื่อมาพบลูกจ้างบางคนสูบบุหรี่ เหนือศีรษะเขามีป้าย "ห้ามสูบบุหรี่" ชวับชี้ป้ายให้ดูและบอกว่า "คุณอ่านหนังสือไม่ออกหรือ?" เขาทำเช่นนั้นใช่ไหม เปล่าเลย นั่นไม่ใช่แบบฉบับของชวับ เขาเดินไปหาคนงาน ส่งซิการ์ให้แต่ละคนหนึ่งมวน และบอกว่า "ผมจะขอบคุณหนุ่มๆ ถ้าคุณออกไปสูบข้างนอก"  คนงานรู้ดีว่าชวับรู้ว่าพวกเขาฝ่าฝืนกฎ แต่เขาชมเชยชวับ เพราะไม่พูดอะไร แถมมอบของขวัญ และทำให้เขารู้สึกสำคัญ จึงอดไม่ได้ที่จะรักคนแบบนั้น ไม่ใช่หรือ? — เดล คาร์เนกี้

*

เอาใจเขามาใส่ใจเรา

เอาใจเขามาใส่ใจเรา เพื่อช่วยเข้าใจ
ดูซิเป็นเช่นไร ถ้าเอาใจเขามาใส่ใจเรา

เพียรทำดีในชีวา แต่คนเราต่างมีบางครา
ที่ล้มลุกคลุกคลาน ต้องการเพื่อนที่เข้าใจ

เคยมีชัย เคยพ่ายแพ้ ถึงเข้มแข็งอ่อนแอเพียงไร
บ้างก็พลาดพลั้งไป ต้องการใครเห็นใจเรา

เอาใจเขามาใส่ใจเรา เพื่อช่วยเข้าใจ
ว่าคนนั้นมีความทุกข์ใด ฤทัยโศกเศร้า

โปรดอย่าคิด ตำหนิติฉินนินทาว่ากล่าว
ดูซิเป็นเช่นไร ถ้าเอาใจเขามาใส่ใจเรา

เพียงคำเดียวอาจให้เรี่ยวแรง
หรือสาปแช่งให้เขาเสียขวัญ

เมื่อใส่ร้ายให้กัน เราเองต้องนั่งเสียใจ
คำเดียวเองช่วยเร่งเร้า

หนุนให้เขาอาจหาญก้าวไป
เมื่อเอ่ยคำให้กำลังใจ ได้พรคืนมา
— ไมเคิล โฟการ์ที

พลังสร้างสรรค์

ความรักไม่ได้ทำให้เราตาบอด ทว่าช่วยให้มีจักษุญาณพิเศษที่เล็งเห็นความดีและความเป็นไปได้ ซึ่งคนอื่นมองไม่เห็น ความรักมีพลังสร้างสรรค์ เพราะพระเจ้าคือความรัก และพระองค์คือพระผู้สร้าง ด้วยความช่วยเหลือของพระองค์ ศรัทธาของเราก็สร้างสรรค์ได้เช่นกัน — ดี. บี. บี.

*

ปฏิบัติต่อผู้อื่นราวกับว่าเขาเป็นอย่างที่เขาเป็นได้ แล้วคุณก็ช่วยให้เขาเป็นตามที่เขาควรจะเป็น — โยฮัน วูฟแกง วอน โกธี

*

ความรักเป็นเครื่องสำอางชั้นยอด - หลุยส์ซ่า เมย์ สก็อตต์

*

บอกเขาว่าเขายอดเยี่ยม แล้วเขาก็จะเป็นเช่นนั้น บอกเธอว่าสวย แล้วเธอก็จะสวยสมกับคำชม — ดี. บี. บี.

*

โอกาสที่สอง

ความรักและความไว้วางใจเป็นของคู่กัน เมื่อเรารู้สึกได้รับความไว้วางใจ เราก็รู้สึกได้รับความรัก เราทุกคนเห็นคุณค่าการเป็นฝ่ายรับ แต่บ่อยครั้งก็ยากที่จะเป็นฝ่ายไว้วางใจ โดยเฉพาะเมื่อเราไม่แน่ใจเลยว่าอีกฝ่ายหนึ่งจะทำสำเร็จหรือไม่ ความรักบอกเราให้ลองเสี่ยงดู เหมือนเรื่องจริงดังต่อไปนี้

โธมัส เอดิสัน ประสบความผิดหวังและอุปสรรคในการประดิษฐ์หลอดไฟฟ้า แต่เขาไม่ยอมมองดูว่าเป็นความล้มเหลว "ผมไม่ล้มเหลว" เขาบอกใครคนหนึ่ง เมื่อทำการทดลองได้ครึ่งทาง ว่า "นั่นเป็นก้าวย่างตามทาง ความพยายามแต่ละครั้ง ผมประสบความสำเร็จในการค้นพบวิธีที่ไม่ใช่การประดิษฐ์หลอดไฟฟ้า ผมค้นพบกว่า 200 อย่างที่ไม่ได้ผล ในไม่ช้าผมจะค้นพบวิธีที่ได้ผล"

เอดิสันเข้าใจด้วยว่าคนอื่นต้องได้รับความไว้วางใจและโอกาส เพื่อจะได้พยายามต่อไป เขาจะได้ประสบความสำเร็จเช่นกัน ในวันหนึ่งข้างหน้า

ในการทดลองขั้นหนึ่ง เอดิสันผลิตหลอดไฟฟ้าที่ใช้งานได้ในผลที่สุด ผลลัพธ์ขั้นสุดท้ายจากการทดลองหลายร้อยครั้ง เป็นหลอดไฟฟ้าหลอดแรกที่เคยประดิษฐ์ขึ้นมา เอดิสันภูมิใจและปลาบปลื้มอย่างยิ่ง เขาฝันถึงชั่วขณะนี้มาหลายปีแล้ว

"เอาขึ้นไปข้างบนหน่อย จิมมี่" เขากล่าว ส่งหลอดไฟให้ผู้ช่วยของเขา ชื่อ จิมมี่ ไพรซ์

ทันใดนั้นมีเสียงอะไรตกแตก เอดิสันหันไปดูหลอดไฟล้ำค่าแตกออกเป็นเสี่ยงๆบนพื้น จิมมี่ทำหลุดมือ

เอดิสันไม่พูดอะไร เขากลับไปที่โต๊ะทำงาน และเริ่มทำหลอดไฟอีกหลอดหนึ่งด้วยความยากลำบาก เป็นเวลาหลายวัน ในที่สุดหลอดที่สองก็เสร็จ

เอดิสันทำสิ่งน่าชมเชย เขาส่งหลอดไฟหลอดใหม่ให้จิมมี่ พร้อมรอยยิ้ม "คราวนี้ระวังนะ" เขากล่าว เขาให้โอกาสชายหนุ่มอีกครั้ง — เล่าต่อโดย เค. พี.

*

เธอสร้างฉัน

ไม่มีผู้ใดจูงใจทั้งเกื้อหนุน  คอยเจือจุนฉันนี้เท่ากับเธอ
เธอชมเชยให้กำลังใจอยู่เสมอ  ยามพบเจอเธอพาให้ชื่นบาน

เธอโอบกอดให้ฉันได้อบอุ่น  เธอเห็นคุณค่าฉันช่างอ่อนหวาน
เธอยกย่องเชิดชูมาเนิ่นนาน  สมัครสมานสามัคคีเมื่อมีเธอ

เธอให้เกียรติฉันด้วยความนับถือ  เธอจับมือแสดงความยินดีด้วย
เธอเห็นอกเห็นใจเอื้ออำนวย  เธอคอยช่วยอวยพรเสมอมา

เธอมอบรักโดยไม่มีข้อแม้  เธอเผื่อแผ่มีน้ำใจทุกเวลา
เธอนี่แหละช่วยสร้างฉันขึ้นมา  ฉันจึงขอบอกว่าขอบคุณเธอ
— ผู้ประพันธ์นิรนาม

ความรักไม่เคยล้มเหลว

ความรักไม่ล้มเหลว! ไม่แตกต่างเลยว่าจะมอบความรักให้แก่ใคร เพราะจะส่งผลตอบแทนอย่างมหาศาลเสมอ คุณไม่อาจให้โดยที่ไม่ได้รับ คุณไม่อาจมอบรางวัลโดยไม่ได้รับผลตอบแทน ยิ่งคุณมอบให้ คุณก็ยิ่งได้รับ จะทวีคูณเหมือนขนมปังห้าก้อนและปลาเล็กๆสองตัวที่เลี้ยงอาหารคนนับพัน หรือน้ำมันหยดสุดท้ายและแป้งหยิบมือเดียว ที่ช่วยให้คนสามคนผ่านพ้นภาวะกันดารอาหารตลอดสามปีมาได้ (มัทธิว 14:15-21; 1 กษัตริย์ 17:10-16) — ดี. บี. บี.

*

ไม่มีความยากลำบากใดที่ความรักมากพอจะเอาชนะไม่ได้ ไม่มีโรคร้ายใดที่ความรักมากพอจะเยียวรักษาไม่ได้ ไม่มีหนทางใดที่ความรักมากพอจะเปิดทางไม่ได้ ไม่มีรอยร้าวใดที่ความรักมากพอจะเชื่อมต่อไม่ได้ ไม่มีกำแพงใดที่ความรักมากพอจะพังทลายลงไม่ได้ ไม่มีบาปใดที่ความรักมากพอจะไถ่ถอนไม่ได้ ไม่ว่าความยุ่งยากจะฝังรากลึกแค่ไหน มุมมองจะดูสิ้นหวังเพียงใด เรื่องจะยุ่งเหยิงแค่ไหน ความผิดพลาดจะใหญ่โตเพียงใด ความรักมากพอจะแก้ไขได้ทั้งสิ้น — เอ็มเมท ฟ็อกซ์

*

คุณต้องการกุญแจไขหัวใจทุกดวงไหม? ลองความรักดูซิ! ความรักไม่เคยล้มเหลว เพราะพระเจ้าคือความรัก และเป็นไปไม่ได้ที่พระองค์จะล้มเหลว! — ดี. บี. บี.

*

บทความรัก

แม้ข้าพเจ้าพูดภาษาของมนุษย์ก็ดี และภาษาของทูตสวรรค์ก็ดี แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าเป็นเหมือนฆ้องหรือฉิ่งฉาบที่ส่งเสียง

แม้ข้าพเจ้ามีของประทานเป็นการพยากรณ์ เข้าใจในความลึกลับทั้งปวง และมีความรู้ทั้งสิ้น แม้ข้าพเจ้ามีความเชื่อทั้งหมดพอจะยกภูเขาไปได้ แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็ไม่มีค่าอะไรเลย

แม้ข้าพเจ้ามอบของสารพัดเพื่อเลี้ยงคนยากจน แม้ข้าพเจ้ายอมให้เอาตัวข้าพเจ้าไปเผาไฟเสีย แต่ไม่มีความรัก จะหาเป็นประโยชน์แก่ข้าพเจ้าไม่

ความรักนั้นก็อดทนนาน และกระทำคุณให้ ความรักไม่อิจฉา ความรักไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง ไม่ทำสิ่งที่ไม่บังควร ไม่คิดเห็นแก่ตนเองฝ่ายเดียว ไม่ฉุนเฉียว ไม่ช่างจดจำความผิด ไม่ชื่นชมยินดีในความชั่วช้า แต่ชื่นชมยินดีในความจริง ไม่แคะไค้คุ้ยเขี่ยความผิดของเขา เชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ มีความหวังอยู่เสมอ และเพียรทนเอาทุกอย่าง

ความรักไม่มีวันสูญสิ้น แม้คำพยากรณ์ก็จะเสื่อมสูญไป แม้การพูดภาษาต่างๆนั้นก็จะมีเวลาเลิกไป แม้ความรู้ก็จะเสื่อมสูญไป

เพราะที่เรารู้นั้นก็รู้แต่ส่วนหนึ่ง และที่เราพยากรณ์นั้นก็พยากรณ์แต่ส่วนหนึ่ง

แต่เมื่อความสมบูรณ์มาถึงแล้ว ความบกพร่องนั้นก็จะสูญไป

เมื่อข้าพเจ้ายังเป็นเด็ก ข้าพเจ้าพูดอย่างเด็ก คิดอย่างเด็ก ใคร่ครวญหาเหตุผลอย่างเด็ก แต่เมื่อข้าพเจ้าเป็นผู้ใหญ่ ข้าพเจ้าก็เลิกทำตัวเป็นเด็กเสีย

เพราะว่าบัดนี้เราเห็นสลัวๆ เหมือนดูในกระจก แต่เวลานั้นจะได้เห็นหน้ากันชัดเจน เดี๋ยวนี้ข้าพเจ้ารู้แต่ส่วนหนึ่ง แต่เวลานั้นข้าพเจ้าจะรู้แจ้ง เหมือนที่ท่านได้รู้จักข้าพเจ้าแล้ว

ดังนั้นยังตั้งอยู่สามสิ่ง คือความเชื่อ ความหวังใจ ความรัก แต่ความรักยิ่งใหญ่ที่สุด — อัครสาวกเปาโล (1 โครินธ์ 13)

รักก่อให้เกิดรัก

ความรักเป็นขุมทรัพย์อย่างหนึ่งที่ทวีคูณโดยการแบ่งปัน เป็นของขวัญอย่างหนึ่งที่เพิ่มพูนขึ้น ยิ่งคุณมอบให้ เป็นธุรกิจหนึ่งที่คุณใช้จ่ายได้ไม่อั้น แจกจ่ายไปเลย! มอบให้ไปเปล่าๆ! กระจายไปให้ทั่ว! ควักจนหมดกระเป๋า! เทให้หมดตะกร้า! คว่ำให้หมดแก้ว! แล้วพรุ่งนี้ก็จะมีมากกว่าเดิมอีก — ผู้ประพันธ์นิรนาม

*

ทุกคนมีแรงชักจูง ใครคนหนึ่งใช้ชีวิตด้วยความรัก ก็จะส่งเสริมให้คนอื่นทำเช่นเดียวกัน ถ้าคุณเพียงมอบความรัก คนอื่นก็จะทำตาม เป็นสิ่งที่แพร่ออกไปได้ง่าย ความรักที่ส่งผลเป็นการกระทำ แล้วแพร่จากหัวใจหนึ่งไปยังหัวใจอีกดวงหนึ่ง ถ้าเราฉายแสงแห่งความรักมากพอ คนอื่นก็จะสะท้อนกลับมา — ดี. บี. บี.

*

ความรักสร้างปฏิกิริยาลูกโซ่ได้ เมื่อใครคนหนึ่งหยิบยื่นความรักให้แก่อีกคนหนึ่ง ก็จะเริ่มปฏิกิริยาลูกโซ่ความรัก ซึ่งจะไม่มีวันหยุด เพียงการกระทำด้วยความรัก เอ่ยถ้อยคำรัก หรือแม้กระทั่งความคิดที่ประกอบด้วยความรักเท่านั้นแหละ รักก่อให้เกิดรัก — เอส. เอส.

*

ความกรุณาที่เปี่ยมด้วยความรักจะได้รับพรเป็นสองเท่าทวีคูณ เป็นพรสำหรับผู้ให้ และเป็นพรสำหรับผู้รับ — ผู้ประพันธ์นิรนาม

*

การเสแสร้งหรือความเป็นจริง?

ขณะออกไปล่าสัตว์กับพ่อของเขา เฮนรี่ ฟอว์เซตต์ วัยยี่สิบปี ต้องตาบอดทั้งสองข้าง เมื่อพ่อของเขายิงปืนพลาด ก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุ เฮนรี่เป็นชายหนุ่มที่ฉลาดปราดเปรื่อง และมีความทะเยอทะยาน  เขามีอนาคตสดใสทีเดียว คงไม่มีใครตำหนิเขาเลย ถ้าอุบัติเหตุครั้งนี้ทําให้เขากลายเป็นคนที่ขมขื่นใจและหมดสิ้นความหวัง เขาเกือบเป็นเช่นนั้น แต่แล้วสิ่งหนึ่งที่ช่วยกอบกู้เขาไว้ก็คือ เฮนรี่รักพ่อของเขาปานดวงใจ พ่อของเขาแทบจะเสียสติด้วยความเศร้าโศก จากสิ่งที่ได้ทําต่อลูกชาย

ทางเดียวที่เฮนรี่จะช่วยให้พ่อของเขามีสติสัมปชัญญะต่อไป ก็ด้วยการเลือกมีความหวังแทนที่จะสิ้นหวัง และเขาก็ทำเช่นนั้นแหละ เขาแสร้งทำเป็นร่าเริงแจ่มใส ทั้งๆที่เขาทุกข์ระทม เขาแสร้งทำเป็นสนใจไยดีต่อชีวิต ทั้งๆที่เขาไม่อยากจะสนใจอะไร เขาแสร้งทำเป็นหวังว่าจะมีชีวิตที่ประสบความสำเร็จและบำเพ็ญประโยชน์ แม้ว่าตัวเขาไม่รู้สึกมีความหวังมากนัก

แต่แล้วสิ่งพิเศษสุดก็ได้เกิดขึ้น การเสแสร้งแกล้งทำกลับกลายเป็นความจริงขึ้นมา!  ราวกับว่าการที่เขามีความตั้งใจแน่วแน่ เขาจึงขับไล่วิญญาณชั่วร้ายไป ในเวลาต่อมา เฮนรี่ ฟอว์เซตต์ "คนใหม่" ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกในรัฐสภาอังกฤษ ในบั้นปลายชีวิต นายกรัฐมนตรีวิลเลี่ยม แกล๊ดสโตน ได้ขอร้องให้เขาดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมไปรษณีย์ เขาได้ปรับปรุงระบบการไปรษณีย์โทรเลขในอังกฤษให้ดีขึ้นมากทีเดียว — เล่าต่อโดย เค.พี.

*

ได้ผลชงัด

เช้าวันหนึ่งพยาบาลคนหนึ่งกำลังเดินไปทำงาน เขาสังเกตเห็นชายสูงอายุบอบบาง หลังโกง รีบเดินไปในทิศทางเดียวกัน เธอฉงนใจว่าเขารีบไปไหนแต่เช้า และปลอดภัยหรือเปล่าที่เขาออกมาข้างนอกคนเดียว เมื่อคำนึงถึงสภาพร่างกายที่ทรุดโทรมอย่างเห็นได้ชัด

บ่ายวันนั้นพยาบาลแปลกใจที่เห็นชายคนเดียวกันเดินไปตามทางเดินโรงพยาบาล ที่ซึ่งเธอทำงาน ปรากฏว่าเขาไม่ได้มารับการรักษา ดังที่เธอคิดในตอนแรก แต่มาให้กำลังใจและช่วยคนอื่น

สองคนคุยกัน ชายชราเล่าให้เธอฟังว่า หลายเดือนก่อนขณะนั่งอยู่ที่บ้านคนเดียว มีแต่ความปวดเมื่อยเป็นเพื่อน เขาได้ความคิดที่ผิดธรรมดาและไม่คาดฝัน ว่าจะดีแค่ไหนถ้าออกไปทำอะไรสักอย่าง คงมีคนอื่นที่แย่กว่าเขาแน่ๆ ผู้ที่เขาให้ความช่วยเหลือได้

เขาทำตามความคิดนั้น เขาไปที่โรงพยาบาล และอาสาช่วยงาน ตอนที่พยาบาลคนนั้นพบเขา เขามาช่วยงานอะไรก็ตามที่ทำได้อาทิตย์ละสองครั้งแล้ว เขาชอบพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ คนป่วย และญาติๆ เขามีอะไรมอบให้มากมายในแง่เรื่องราวน่าสนใจ และคำแนะนำที่มีปัญญา จากชั่วชีวิตที่มีทั้งขึ้นๆลงๆ และจากการช่วยเหลือผู้อื่น เขาสามารถลืมปัญหาสุขภาพของตัวเอง จากการเสียสละตัวเอง เขาพบชีวิตใหม่ — เล่าต่อโดย เค.พี.

*

ผู้ที่หว่านเมล็ดเป็นความรักและความกรุณา จะได้ชื่นชมกับการเก็บเกี่ยวผลที่ไม่รู้สิ้นสุด — ผู้ประพันธ์นิรนาม

*

บางคนยิ่งแจกจ่ายก็ยิ่งมั่งคั่ง บางคนยิ่งยึดสิ่งที่ควรแจกจ่ายไว้ก็ยิ่งขัดสน บุคคลที่ใจกว้างขวางย่อมได้รับความมั่งคั่ง บุคคลที่รดน้ำ เขาเองจะได้รับการรดน้ำ — กษัตริย์โซโลมอน (สุภาษิต 11:24-25)

ความรักที่เอื้อเฟื้อ

มอบความรักและความห่วงใยที่แท้จริงให้กับผู้อื่น คุณก็จะชนะใจเพื่อนได้ไม่ยาก ผู้คนอดไม่ได้ที่จะอยากอยู่ใกล้ๆผู้ที่ทำตัวน่ารัก คนที่ชอบผู้อื่นก็เป็นคนที่ผู้อื่นชอบ เมื่อคุณทำตามกฎทองที่ว่า "ซึ่งท่านปรารถนาให้มนุษย์ทำแก่ท่าน จงกระทำอย่างนั้นแก่เขาเหมือนกัน" คุณก็จะดึงดูดใจผู้คน เหมือนผึ้งกับน้ำผึ้ง ไม่ช้าไม่นานเขาจะตอบรับเช่นเดียวกัน นั่นเป็นผลประโยชน์อย่างหนึ่งในการรู้จักและรักพระเยซู รวมทั้งการทำตามกฎทองของพระองค์ — เอส. เอส.

*

ความสุขที่แท้จริงไม่ได้มาจากการขวนขวายเพื่อหาความเพลิดเพลินและความพอใจให้กับตัวเอง แต่มาจากการได้พบพระเจ้า มอบชีวิตของพระองค์ให้แก่ผู้อื่น และนำความสุขไปมอบให้เขา แล้วความสุขก็จะหวนกลับมาหาคุณอย่างท่วมท้น โดยที่คุณเองไม่ต้องแสวงหา ลองมองหาคนที่คุณจะมอบความสุขให้ได้ แล้วความสุขก็จะมาหาคุณ มัวง่วนอยู่กับการช่วยให้ผู้อื่นมีความสุข คุณก็จะพลอยมีความสุขไปด้วย มอบความรักความห่วงใยที่ไม่เห็นแก่ตัวให้ผู้อื่น แล้วเขาจะรักคุณยิ่งกว่าที่เคยรักใคร — ดี. บี. บี.

*

บัญญัติ 10 ประการของมนุษยสัมพันธ์

พูดคุยกับคนอื่น

ยิ้มให้คนอื่น

เรียกคนอื่นโดยเอ่ยชื่อเขา

เป็นมิตรและช่วยเหลือ

มีน้ำใจใสจริง

สนใจในตัวผู้อื่น

ชมเชยให้เต็มที่ แต่ระวังเรื่องการวิพากษ์วิจารณ์

คำนึงถึงความรู้สึกของผู้อื่น

นึกถึงความคิดเห็นของผู้อื่น

พร้อมที่จะรับใช้
— ผู้ประพันธ์นิรนาม

*

รักผู้อื่นให้มากขึ้น ปฏิบัติต่อผู้อื่นเหมือนที่อยากให้เขาปฏิบัติต่อเรา ให้ความรักของพระองค์ฉายแสงผ่านเรามากขึ้น และสะท้อนให้เห็นความรักนั้นมากขึ้น ด้วยการให้อภัย ความเข้าใจ การติดต่อพูดคุย การแบ่งปัน การสนับสนุน ความเห็นใจ ความรัก และการกระทำที่เปี่ยมด้วยความรักความห่วงใย!

มอบเวลาให้มากขึ้น รับฟัง เปิดชีวิตจิตใจต่อผู้อื่น รีบให้อภัย และลืมเสีย ดูแลพี่น้องอย่างสุดความสามารถ อย่าหักห้ามการแสดงออกถึงความรักง่ายๆ ซึ่งบ่งบอกถึงความรักของพระองค์ได้อย่างแสนวิเศษ พยายามสุดหัวใจที่จะเป็นตัวอย่างที่ดี ให้คนอื่นได้พึ่งพา หรือซบไหล่ร้องไห้ อย่าด่วนลงความเห็นหรือตัดสินอย่างไม่ยุติธรรม ทว่ายกผลประโยชน์ให้ผู้ที่ดิ้นรน ช่วยแบ่งเบาภาระกัน เพื่อบรรลุผลตามกฎที่สูงส่งของพระเจ้า คือความรัก ขอให้เราเป็นแบบอย่างความรักที่ไม่มีข้อแม้ของพระองค์ — มาเรีย เดวิด

ความรักที่ไม่นึกถึงตัวเอง

ความรักถือว่าความสุขของผู้อื่นมาก่อนตัวเอง — ดี. บี. บี.

*

"เขาคาดหมายจากผม"

เรื่องราวของสองพี่น้องที่ถูกเกณฑ์ทหาร ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1  เขาขออยู่หน่วยเดียวกัน ไม่นานนักก็ถูกส่งตัวไปแนวหน้า ประจำสนามเพลาะ ในสงครามสนามเพลาะ แต่ละฝ่ายจะขุดเครือข่ายสนามเพลาะ ตามแนวหน้าในเขตของตน แล้วล้อมสนามเพลาะของอีกฝ่ายหนึ่งเอาไว้ ฝ่ายหนึ่งจะทำการบุกเป็นระยะๆ เพื่อฝ่าแนวข้าศึกไป ในการโจมตีเช่นนั้นครั้งหนึ่ง น้องชายนอนบาดเจ็บอยู่ในเขตแดนเสี่ยงตาย ซึ่งอันตรายมาก ระหว่างกองกำลังสองฝ่าย

เมื่อพี่ชายที่ปลอดภัยอยู่ในสนามเพลาะ เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น โดยสัญชาติญาณเขารู้ว่าต้องทำอะไร เขาฝ่าทางผ่านทหารคนอื่นๆไปในสนามเพลาะ จนมาถึงผู้บัญชาการ "ผมต้องไปช่วยเขา!" พี่ชายตะโกนบอก แข่งกับเสียงการสู้รบ

นายทหารตอบ "เป็นไปไม่ได้!" นายจะถูกฆ่าทันทีที่โผล่หัวขึ้นจากสนามเพลาะนี้!"

แต่พี่ชายผละไปจากนายทหารที่รั้งเขาไว้ ตะเกียกตะกายออกมาจากสนามเพลาะ แล้ววิ่งเข้าไปในแดนเสี่ยงภัยเพื่อค้นหาน้องชาย ทั้งๆที่ข้าศึกยิงกราด

เขาพบน้องชายนอนบาดเจ็บปางตาย พร้อมกับกระซิบบอกว่า "ผมรู้ว่าพี่จะมา!"

ตอนนี้พี่ชายเองก็บาดเจ็บสาหัส เขาพยุงน้องชายกลับมายังแดนของเขาแทบไม่ไหว ทั้งสองคนร่วงลงสู่สนามเพลาะ จวนสิ้นใจแล้ว

ด้วยน้ำตานองหน้า นายทหารพูดกับพี่ชายว่า "ทำไมนายทำเช่นนี้?! ฉันบอกว่านายจะตายด้วย!"

พี่ชายตอบด้วยรอยยิ้มครั้งสุดท้าย "ผมต้องทำ! เขาคาดหวังจากผม ผมทำให้เขาผิดหวังไม่ได้ครับ!" — เล่าต่อโดย ดี. บี. บี.

*

ไม่มีผู้ใดมีความรักยิ่งใหญ่กว่านี้ คือการที่ผู้หนึ่งผู้ใดจะสละชีวิตของตน เพื่อมิตรสหาย — พระเยซู (ยอห์น 15:13)

*

"ดังนี้แหละเราจึงรู้จักความรักของพระเจ้า เพราะว่าพระองค์ได้ทรงยอมสละชีวิตของพระองค์เพื่อเรา" (1 ยอห์น 3:16) บดทดสอบที่แท้จริงต่อความรักใดๆ ก็คือการเตรียมตัว "สละ" อะไรบ้าง เราพร้อมที่จะเสียสละมากแค่ไหน? ความรัก[แท้]จะสละชีวิตเพื่อผู้อื่นเสมอ — เจ. เฮช. โจเวทท์

*

ไม่เห็นพ้องกันอย่างมีคุณธรรม

ในเมืองเวมาร์ ประเทศเยอรมัน มีรูปปั้นซึ่งก่อขึ้นในปี ค.ศ.1857 เป็นรูปปั้นของนักเขียนชาวเยอรมันผู้ยิ่งใหญ่สองคน ซึ่งเป็นเพื่อนกัน คือ โยฮัน วูฟแกง วอน เกอเธ่ (ค.ศ.1749-1832) กับ โยฮัน คริสตอฟ เฟรดริค วอน ชิลเลอร์ (ค.ศ.1759-1805)

ขณะที่ทั้งสองยังมีชีวิตอยู่ บ่อยครั้งนักวิจารณ์และสาธารณชนมีคำถามว่า คนไหนเป็นนักเขียนที่ยอดเยี่ยมกว่า ถ้าเกอเธ่ได้ยินใครกล่าวว่า "ท่านครับ ท่านเป็นยอดกวีในเยอรมัน" เขาจะรีบตอบกลับว่า "อย่าลืมชิลเลอร์นะ!" เมื่อมีคนยกย่องชิลเลอร์ว่าเป็นกวียอดเยี่ยมที่สุดในเยอรมัน ชิลเลอร์ก็จะกล่าวว่า "แต่มีเกอเธ่ เพื่อนผมด้วย"

รูปปั้นที่เวมาร์ บ่งบอกถึงความรักและการชมเชยที่เขามีต่อกันได้อย่างงดงาม เกอเธ่ถือมาลัยที่ยกขึ้นเพื่อจะสวมศีรษะชิลเลอร์ แต่ชิลเลอร์ไม่ต้องการ เขาคิดว่าเกอเธ่สมควรสวมมากกว่า จึงผลักมือ ราวกับบอกว่า "ไม่ เหมาะกับท่านมากกว่า" ฉะนั้นเพื่อนสองคนจึงไม่เห็นพ้องกันอย่างมีคุณธรรม ต่างฝ่ายต่างปฏิเสธไม่ยอมรับมาลัย เพราะในใจเขารักกัน และเห็นคุณค่าในพรสวรรค์ของกันและกัน — เล่าต่อโดย เค. พี.

*

สิทธิพิเศษของความรัก

ความรักมอบให้ทุกวันเวลา     ความรักนี้หนาคอยให้อภัย
เคียงข้างไม่เหินห่างไปไหน    ความรักมอบให้ไม่สิ้นสุดเลย
— ยอห์น โอเซนแฮม

*

ความรักไม่คิดหาเหตุผล แต่มอบให้ไม่อั้น มอบจนหมดสิ้น แล้วยังเป็นห่วงว่าน้อยเกินไป — แฮนนา มอร์

คำขอเรียบง่ายจากพระเจ้า คือการรักกัน

เมื่อมีคนถามพระเยซูว่าอะไรคือบัญญัติข้อใหญ่ที่สุดของพระเจ้า พระองค์ตอบว่า "'รักองค์พระผู้เป็นเจ้าของเจ้า สุดจิตสุดใจและสิ้นสุดความคิดของเจ้า' นี่แหละเป็นพระบัญญัติข้อต้นและข้อใหญ่ ข้อที่สองก็เหมือนกัน คือ 'รักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง'" (มัทธิว 22:37-39) พระเจ้าถือว่าความรักเป็นคุณสมบัติสูงสุด ความรักสำคัญที่สุด

พระเจ้าไม่ได้ขอให้เราดีพร้อม ไม่ได้ขอให้ไร้ความผิดพลาด ไม่ได้ขอให้เราทำสิ่งยิ่งใหญ่ที่ชาวโลกจะรับรู้ พระองค์เพียงขอให้เรารักผู้อื่น ถ้าเราเปี่ยมด้วยความรักของพระองค์ เราก็จะพูดจาและทำสิ่งที่ถูกต้องโดยอัตโนมัติ ซึ่งจะทำให้พระองค์ ผู้อื่น และตัวเราเองมีความสุข แต่ถ้าเราไม่มีความรัก เราก็จะทำให้พระเจ้าพอใจไม่ได้ ไม่ว่าเราจะพยายามหนักเพียงใด ไม่ว่าเราทำสิ่งดีๆสักกี่อย่าง เราคงจะไม่ทำให้ใครมีความสุข รวมทั้งตัวเราเองด้วย

ถ้าคุณรู้สึกว่าไม่มีความรักเช่นนั้น คุณก็ขอพระเจ้ามอบให้ได้ ไม่มีคำอธิษฐานใดที่พระเจ้าชอบตอบมากไปกว่านี้ — เอส. เอส.

*

ทุกสิ่งซึ่งท่านกระทำนั้น จงกระทำด้วยความรัก — อัครสาวกเปาโล (1 โครินธ์ 16:14)

*

ที่ไหนปกครองด้วยความรัก ที่นั่นไม่จำเป็นต้องมีกฎ — พลาโต

อุปสรรคขัดขวางความรัก

โดย แชนนอน เชเลอร์

ถ้าเราก่อเกิดผลดีได้มากมาย จากการมอบความรักให้ผู้อื่น ถ้าตัวเราเองได้รับผลมากมาย ทำไมเราถึงไม่ทำมากกว่านี้ล่ะ? ทำไมเรามักจะไม่พูดจาหรือทำสิ่งที่ประกอบด้วยความรัก ซึ่งเรารู้ว่าควรจะทำ? มีอะไรเป็นอุปสรรคที่ขวางกั้นเราไว้?

ความหยิ่ง

อุปสรรคข้อหลักอย่างหนึ่งคือความหยิ่ง ประสาทสัมผัสที่แฝงลึกอยู่ในใจ ซึ่งพวกเราส่วนใหญ่ทำแทบทุกอย่างเพื่อปกป้องไว้ ดูเหมือนว่าบ่อยครั้งเราไม่กล้าแสดงออกถึงความรัก เพราะเรากลัวว่าจะส่งผลตรงกันข้ามกับที่ตั้งใจเอาไว้ เรากลัวว่าจะถูกปฏิเสธ เราจึงกังวลเหลือเกินว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร เขาคงคิดว่าเราออกนอกหน้า เขาคงคิดว่าเราไม่จริงใจ เขาคงคิดว่าเรามีเจตนาที่เห็นแก่ตัว เขาคงรู้สึกว่าถูกกดดัน โดยที่ต้องตอบรับ ถึงแม้ว่าจะไม่ต้องการก็ตาม

แล้วเราจะเอาชนะความหยิ่งได้อย่างไร? ก็เหมือนกับการไม่กล้ากระโดดจากกระดานลงไปในสระน้ำนั่นแหละ กระโดดลงไปเลย!

ความรักมีพลังเหนือกว่าความหยิ่ง เพราะความรักไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร ความรักเพียงแต่รักต่อไปเรื่อยๆ — ดี. บี. บี.

*

ผู้ที่มีความรักแท้คือผู้ที่ถ่อมตัวจริงๆ ผู้ที่ถ่อมตัวจริงๆคือผู้ที่มีความรักแท้ เพราะความถ่อมตนและความรักแยกกันไม่ออก คุณไม่อาจมีความรักแท้ โดยที่ไม่ถ่อมตัว คุณไม่อาจถ่อมตัวจริงๆ โดยที่ไม่มีความรัก ต้องอาศัยความถ่อมตัวในการมอบความรัก และต้องอาศัยความถ่อมตัวในการรับความรัก

นี่เป็นจริง แม้แต่ในความสัมพันธ์ที่เรามีกับพระเจ้า เมื่อเราทราบว่าพระเจ้ารักเรา และพระเยซูพลีชีพเพื่อเรา เพราะความรัก เราก็ต้องถ่อมตัวเพื่อรับความรักของพระองค์ไว้ ความรักทำให้เราถ่อมตัว — ดี. บี. บี.

ความอาย

นี่เป็นอุปสรรคอีกอย่างหนึ่ง คือความหยิ่งนั่นเอง หลายคนมีชีวิตอยู่โดยปราศจากความรัก เพราะเขาขี้อายเกินไปที่จะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เหมือนกับสองคนที่น่าจะเป็นคู่รักกันในเรื่องเศร้านี้

ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงสาวผู้ซึ่งใช้เวลาวันแล้ววันเล่านั่งอยู่ริมบึงน้ำ เฝ้าดูกบบนใบบัว สาวน้อยผู้นี้ทราบว่ากบคงเป็นเจ้าชาย ส่วนกบซึ่งเป็นเจ้าชายจริงๆก็ทราบว่าเมื่อหญิงสาวจุมพิตเขา ก็จะถอนคำสาปของแม่มดที่ชั่วร้าย แต่หญิงสาวผู้ที่นั่งอยู่ริมน้ำ เหนียมอายเกินกว่าที่จะเริ่มพูดคุยกับกบ ส่วนกบก็ไม่กล้าบอกเธอว่าเขาต้องการให้เธอจุมพิตมากสักแค่ไหน ดังนั้นหญิงสาวจึงนั่งเฝ้าดูกบต่อไป แล้วเรื่องก็จบลงแค่นั้น

ขอให้ก้าวออกไปเลย!

งานยุ่ง

ถ้าคุณสังเกตดูผู้คนจากทุกแวดวงชีวิตสักหนึ่งวัน แล้วบันทึกไว้ทุกครั้งที่เขาพลาดโอกาสมอบความรักเล็กๆน้อยๆ แล้วถามเขาภายหลังว่าทำไมเขาจึงพลาดโอกาส คนส่วนใหญ่คงตอบว่ายุ่งเกินไป โลกนี้เร่งความเร็วขึ้นอย่างมหาศาล ระหว่างสองสามชั่วอายุคนที่ผ่านมา เกือบทุกคนมีความกดดันมหาศาลที่ต้องล้ำหน้าคนอื่น เขาคิดว่าต้องล้ำหน้าเข้าไว้ หรือพยายามตามให้ทัน บ่อยครั้งก็ต้องแลกกับสิ่งที่สำคัญที่สุดจริงๆในชีวิต ผลการสำรวจครั้งแล้วครั้งเล่าพบว่าผู้คนเห็นคุณค่าความรัก กำลังใจ ความมุ่งหมาย และความรู้สึกสมปรารถนา ที่เขาได้รับจากครอบครัวและเพื่อนๆ มากยิ่งกว่าความสำเร็จทางวัตถุ แต่จากผลสำรวจเดียวกันนั้น ผู้คนพากันพร่ำบ่นด้วยว่าเขาไม่มีเวลาอยู่กับครอบครัวและเพื่อนๆ

คำตอบไม่ยุ่งยาก แต่ก็ไม่ง่ายเสมอไป ถ้านี่เป็นสิ่งสำคัญที่สุด ก็ควรจะทำเป็นสิ่งแรก คอยเตือนตัวเองทุกเช้าและตลอดทั้งวันว่า คุณจะถือว่าผู้คนมาก่อนผลประโยชน์ทางวัตถุ หรือการทำงานให้เสร็จลุล่วง พยายามให้การพบปะกับทุกคนในทุกครั้ง เป็นไปในแง่บวก โดยปกติแล้วก็ไม่มีอะไรมากไปกว่ารอยยิ้ม คำชมเชย หรือคำพูดที่เห็นอกเห็นใจ ซึ่งมักจะไม่รบกวนการงาน หรือเป็นเหตุให้ทำงานได้น้อยลง อันที่จริงแล้ว คงจะช่วยให้ทำงานราบรื่นขึ้น และเครียดน้อยลงอีกหลายเท่า ไม่นานนักคุณก็จะเห็นคนอื่นชื่นบาน เมื่อคุณเดินเข้ามาในห้อง รอยยิ้ม คำชมเชย และถ้อยคำจากใจกรุณา จะหวนกลับมาหาคุณ นอกจากนี้คุณก็จะชื่นใจที่ได้ช่วยให้การงานในวันนั้น หรือชีวิตใครบางคนดีขึ้น นั่นคือผลสำเร็จจริงๆ!

ถ้าคุณยุ่งเกินกว่าที่จะมอบความรักให้กับคนรอบข้าง คุณก็ยุ่งมากกว่าพระองค์เสียอีก — ดี. บี. บี.

ความเห็นแก่ตัว

ถ้าเราหัดมองดูผู้คนและสถานการณ์ เหมือนที่พระเจ้ามอง แล้วก็ประพฤติตัวตามนั้น เราคงทำอะไรต่ออะไรแตกต่างไปอย่างมาก! แทบทุกคนเคยได้ยินสุภาษิตจากพระคัมภีร์ที่ว่า "การให้ก็ได้รับพรยิ่งกว่าการรับ" พวกเราส่วนใหญ่เห็นพ้องในทางทฤษฎี ทว่าบ่อยครั้งก็เป็นเรื่องที่พูดง่ายกว่าทำ

เราต้องระลึกไว้ว่าพระเจ้าไม่เคยคาดหมายให้เราทำอะไร ซึ่งพระองค์รู้ว่าเราทำไม่ได้ โดยไม่ได้รับความช่วยเหลือจากพระองค์ พระองค์จะไม่บอกให้เรารักอย่างไม่เห็นแก่ตัว ถ้าพระองค์ไม่คอยอยู่ใกล้ๆ เพื่อช่วยเราให้ทำอย่างนั้น นี่แหละเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับความศรัทธา ถ้าเราเชื่อในสิ่งที่พระองค์บอกเราจริงๆ เราก็จะปฏิบัติตามนั้น ถึงแม้ว่าจะตรงข้ามกับการคิดหาเหตุผลตามธรรมชาติ หรือขัดกับวิธีการที่คนรอบข้างปฏิบัติงาน เมื่อเราทำเช่นนั้น เราก็จะได้ผลตอบแทนเหลือคณานับ และไม่มีอะไรมาเปรียบเทียบได้ ซึ่งพระเจ้าสำรองไว้สำหรับผู้ที่รักอย่างไม่เห็นแก่ตัว อาจไม่เห็นผลเป็นเงินทองในทันที ทว่าคุณจะไม่เสียใจ ไม่ช้าไม่นานพระเจ้าจะตอบแทนให้! แม้แต่สิ่งที่ดูเหมือนว่าเป็นการเสียสละ ก็ไม่ใช่การเสียสละเลย แต่เป็นการลงทุนที่จะส่งผลตอบแทนมากมายในวันข้างหน้า

เช้าวันหนึ่งฉันไปเยี่ยมหญิงสองคนที่โรงพยาบาลเดียวกันในไมอามี่  รัฐฟลอริด้า ในห้องของมารี สมิธ มีคนส่งดอกไม้มาให้เยอะแยะ พร้อมทั้งบัตรอวยพรนานาชนิด มีของขวัญเล็กๆน้อยๆที่สวยงาม เธอแวดล้อมไปด้วยความกรุณาเล็กๆน้อยๆที่ผู้คนมอบให้ด้วยใจที่คำนึงถึงเธอ ทว่าชีวิตเธอเป็นเช่นนั้นแหละ เพราะเธอได้หว่านความรักไว้ในชีวิตผู้อื่น และคำนึงถึงเขาตลอดหลายปีที่ผ่านมา  ขณะนี้จึงย้อนกลับมาหาเธอในยามจำเป็น

ในอีกห้องมีหญิงคนหนึ่งนอนอยู่ตามลำพัง ใบหน้าบ่งถึงความขมขื่นและความสงสัยข้องใจในทุกอิริยาบถ ความเห็นแก่ตัวและการวิพากษ์วิจารณ์ได้ทำลายชีวิตของเธอ เธอนอนหันหน้าเข้าฝา เธอได้สร้างบรรยากาศรอบตัวโดยปราศจากมิตรสหาย มีแต่ความเย็นชา จิตใจแข็งกระด้าง และเห็นแก่ตัว บัดนี้เธอต้องโดดเดี่ยว ในยามที่จะสิ้นใจ

ในสองห้องนี้แตกต่างกันลิบลับ! — เวอร์จิเนีย บรานท์ เบิร์ก

ความคุ้นเคย

เมื่อคู่สามีภรรยาส่วนใหญ่ปฏิญาณว่า "ไม่ว่าจะยากดีมีจน" ในชั่วขณะที่ต้องมนตร์ เขาก็ได้แต่ฝันว่าชีวิตคู่จะดีขึ้นเรื่อยๆ ผู้เป็นพ่อแม่มือใหม่มองดูทารก แล้วปฏิญาณว่าจะไม่มีวันทำให้ลูกเจ็บปวดหรือผิดหวัง เด็กๆสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนรักกันตลอดไป แพทย์ นางพยาบาล ครูอาจารย์ นักสังคมสงเคราะห์ อาสาสมัคร และคนอื่นๆ อุทิศชีวิตเพื่อรับใช้ผู้อื่น ความรักคือสิ่งที่ผูกพันครอบครัว มิตรภาพ และสิ่งดีๆไว้ด้วยกัน ซึ่งดลใจการปวารณาตนเช่นนั้น แล้วเหตุใดเล่าสามีภรรยาถึงทะเลาะกัน? ทำไมพ่อแม่ถึงจู้จี้ ดูแคลน และหมดความอดทน? ทำไมเพื่อนถึงเหินห่างกัน? ทำไมแรงบันดาลใจที่จะรับใช้ผู้อื่นอย่างไม่เห็นแก่ตัวถึงลดน้อยถอยลง?

บ่อยครั้งความคุ้นเคยคือปัญหา เมื่อวันเวลาผ่านไป เราคุ้นเคยกับคนที่ใกล้ชิด แล้วเราจึงไม่เห็นคุณค่าและปฏิบัติต่อเขาอย่างที่ควร ความจำเจในชีวิตประจำวันก็มีผลกระทบ แล้วความสัมพันธ์ใหม่ๆที่เคยทะนุถนอมก็จะค่อยๆจืดจางลง เพราะความใกล้ชิดและเป็นกันเอง เผยตำหนิและริ้วรอยทุกจุดให้เห็นชัดๆ กิจวัตรก็กลายเป็นความจำเจ สิ่งที่เคยเห็นว่าเป็นพรก็เริ่มเป็นเหมือนภาระ

ฟังคุ้นหูหรือเปล่า? ถ้างั้นก็ถึงเวลาพลิกผัน ซึ่งต้องอาศัยความตั้งใจพยายาม และคงจะไม่ง่าย โดยเฉพาะถ้าเกิดปัญหามานานพอสมควรแล้ว แต่ก็ยังทำได้อยู่ ขอให้นับพรต่างๆที่ได้รับ เตือนใจตัวเองถึงทุกสิ่งในตัวเขาที่ดึงดูดใจคุณตั้งแต่แรก แล้วก็เอาใจเขามาใส่ใจเรา และถามตัวเองอีกที วิธีที่ได้ผลแน่นอนและรวดเร็วที่สุด ในการขัดเงาความสัมพันธ์ที่หม่นหมองก็คือ การขัดเงาส่วนของคุณ ขอให้ง่วนกับการเป็นคนที่คุณตั้งใจจะเป็นตั้งแต่แรก แล้วอีกฝ่ายหนึ่งจะทำตามแน่ๆ โดยที่คุณไม่ต้องพูดอะไรเลย

ขอให้ระลึกไว้ว่าพระเจ้าชำนาญในการเริ่มต้นใหม่ "ถ้าผู้ใดอยู่ในพระคริสต์" พระคัมภีร์บอกเราว่า "เขาเป็นคนใหม่ สิ่งเก่าๆล่วงลับไป นี่แน่ะ กลายเป็นสิ่งใหม่ทั้งนั้น" (2 โครินธ์ 5:17) นั่นเป็นคำสัญญาเกี่ยวกับความรอด แต่เป็นคำสัญญาสำหรับชีวิตประจำวันด้วย พระเจ้าจะเพิ่มชีวิตชีวาและฟื้นฟูความสัมพันธ์ใดๆก็ตาม ถ้าเราขอพระองค์ให้เริ่มต้นที่ตัวเรา

สามีภรรยาคู่หนึ่งแต่งงานกันมานานหลายปี อันที่จริงแล้ว เขารู้ใจกันดี อย่างน้อยแต่ละฝ่ายก็ให้เหตุผลเช่นนั้น เขาจึงเลิกพูดคุยกัน ค่ำวันหนึ่งขณะที่นั่งอยู่ตรงระเบียงบ้าน ชื่นชมกับพระอาทิตย์ตกดินที่งดงาม ทั้งสองคนซาบซึ้งใจกับภาพที่เห็น แต่ไม่ได้กล่าวอะไรแม้แต่คำเดียว สามีนึกในใจภายหลังว่า ช่างเป็นภาพที่กระตุ้นดวงจิตจริงๆ! ฉันยั้งปากไม่บอกมาร์จว่าฉันรักเธอ! อย่าให้ความคุ้นเคยแย่งชิงโอกาสที่จะบอกคนใกล้ชิดที่สุดว่าเขามีความหมายต่อเรามากแค่ไหน — เล่าต่อโดย เค.พี.

ความขุ่นเคืองใจ

ความขมขื่นและความขุ่นเคืองใจสร้างกำแพงขวางกั้นผู้คนได้เร็วกว่าอะไรแทบทั้งนั้น บ่อยครั้งก็เริ่มต้นด้วยสิ่งเล็กๆน้อยๆ มีใครทำอะไรให้เราปวดร้าวใจ หรือทำผิดต่อเรา เราเก็บโกรธเอาไว้ นั่นก็เป็นอิฐก้อนแรก เขาทำสิ่งนั้นอีกครั้ง แล้วเราก็ก่ออิฐก้อนที่สอง ตอนนี้เรารู้แล้วว่าจะมองหาอะไร เรามองหาความผิดต่างๆนานา กำแพงอิฐก็สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักแค่นึกถึงอีกฝ่ายหนึ่ง ก็ดูมีเหตุผลที่จะก่ออิฐอีกก้อนหนึ่ง ไม่ช้าไม่นานเราก็มองไม่เห็นคนนั้น เราเห็นแต่กำแพงที่สร้างไว้

สิ่งเลวร้ายที่สุดอย่างหนึ่งเกี่ยวกับความขุ่นเคืองใจก็คือ การแก้ตัวว่า "ฉันยอมรับว่าฉันไม่ดีพร้อม ฉันมีส่วนผิดอยู่บ้าง แต่สิ่งที่เขาทำกับฉันนั้นเลวร้ายกว่าหลายเท่า!" แต่เมื่อเราเก็บความขุ่นเคืองไว้ เราคือฝ่ายที่พ่ายแพ้จริงๆ เพราะนี่ไม่เพียงตัดขาดเราจากคนที่เราขุ่นเคือง แต่ธรรมชาติที่บ่อนทำลายของความขุ่นเคืองก็คือ ไม่ได้จำกัดที่ความสัมพันธ์เดียว ความรู้สึกในแง่ลบจะลุกลามไปยังความสัมพันธ์อื่นๆ และมีกำแพงก่อขึ้นในด้านอื่นๆด้วย แล้วเราก็อยู่ตามลำพังอย่างไม่มีความสุข

ขอให้ทำลายกำแพงนี้ลง ด้วยการให้อภัย

ถ้าคุณทำใจไม่ได้ ลองทำตามขั้นตอนต่อไปนี้

เขียนรายการคุณสมบัติที่ดีและจุดเข้มแข็งของอีกฝ่ายหนึ่ง

กลับไปที่จุดเริ่มต้น แล้วพยายามเข้าใจว่าเหตุใดเขาถึงทำสิ่งที่คุณขุ่นเคืองใจ เขาจงใจพยายามทำร้ายจิตใจคุณหรือ? ถ้าคุณเป็นเขา คุณจะทำตัวแตกต่างไปไหม ในสถานการณ์นั้น?

ยอมรับว่าความขุ่นเคืองเป็นปัญหาร้ายแรงพอๆกับสิ่งที่บุคคลผู้นั้นทำผิด แล้วขอให้พระเจ้าอภัยคุณ ขจัดความขุ่นเคืองไปเสีย แล้วฟื้นฟูความรู้สึกดีๆเกี่ยวกับคนนั้น คุณขจัดความขุ่นเคืองไปเองไม่ได้หรือ และคุณไม่อาจสร้างความรักขึ้นมา คุณต้องการได้รับความช่วยเหลือจากพระเจ้า

ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่จะให้อภัย

*

หญิงผู้หนึ่งสาธยายความผิดของสามีต่อเจ้าหน้าที่ฝ่ายทะเบียน เธอทนอยู่กับ "ชายคนนั้น" ไม่ไหวแล้ว และอะไรต่างๆนานา

ในที่สุดเธอหยุดพักหายใจ เจ้าหน้าที่จึงถามว่า "แล้วทำไมคุณแต่งงานกับเขาตั้งแต่แรก? คุณคงต้องชอบอะไรสักอย่างในตัวเขาแน่ๆ คุณชอบอะไรล่ะ?"

"เอ้อ" ภรรยากล่าว "เขาเป็นคนดี ทำงานหนัก หาเลี้ยงครอบครัวอย่างสัตย์ซื่อ เขาเป็นพ่อที่ดี และซื่อสัตย์"

"เขายังเหมือนเดิมทุกอย่างไม่ใช่หรือ?" เจ้าหน้าที่ถาม

"เอ้อ ใช่ค่ะ" ภรรยาตอบฉุนๆ "แต่..." แล้วเธอเริ่มกล่าวถึงความไม่พอใจต่างๆอีก "เขาแย่มาก! เขาโยนเสื้อผ้ากองไว้ที่พื้น เขาไม่เคยเก็บข้าวของ เขามาทานข้าวเย็นสายเสมอ ปลุกก็ยากตอนเช้า เขาแคะจมูกในที่สาธารณะ เขาบ่นจู้จี้เมื่อฉันทำอาหารไหม้ ..." ล้วนเป็นความผิดที่ไม่สลักสำคัญเลย เมื่อเทียบกันแล้ว

"เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน" เจ้าหน้าที่กล่าว "ขอให้กลับบ้าน นึกถึงแต่คุณสมบัติดีๆ ซึ่งคุณรักเขาในตอนแรก พยายามไม่นึกถึงสิ่งที่เขาทำ ซึ่งกวนใจคุณ ถ้าหลังจาก 30 วัน คุณยังอยากหย่าขาด ก็กลับมา"

เจ้าหน้าที่ไม่เคยเห็นหญิงคนนั้นกลับมาอีกเลย — ปรับเปลี่ยนจาก ดี. บี. บี.

ลาก่อนความเหงา!

ทุกอย่างเพียบพร้อมสำหรับอาดัมในสวนเอเดน นอกจาก.. อาดัมไม่รู้ว่าจะบรรยายอย่างไร เขาไม่มีอะไรที่จะบ่น พระเจ้ามอบทุกสิ่งทุกอย่างให้เขาในแดนสุขาวดีแห่งนี้ ทุกอย่างสวยงามและยอดเยี่ยม แต่... อาดัมรู้สึกอ้างว้างที่ส่วนลึกในใจ

พระเจ้าให้เขามีความรู้สึกเช่นนั้น เพื่อแสดงให้อาดัมเห็นว่าเขาจะไม่มีวันมีความสุขจริงๆ ถึงแม้จะมีทุกอย่างที่สวยงาม จนกว่าเขามีคนที่เหมือนเขา เขาจะได้แบ่งปันด้วย พระเจ้าจึงตรัสว่า "ซึ่งมนุษย์นั้นอยู่คนเดียวก็ไม่เหมาะ เราจะสร้างเพื่อนคู่ใจให้เขา" (ปฐมกาล 2:18) หลังจากนั้นไม่นาน อาดัมก็มีอีฟ

ตอนนี้มีอาดัมและอีฟหลายพันล้านคน แต่โลกก็ยังเป็นที่อ้างว้างได้ ใครคนหนึ่งบรรยายชีวิตในเมืองว่า เป็นที่ซึ่ง "คนหลายล้านต่างก็เหงาหงอย" แปลกแต่ก็จริง การที่มีคนอยู่รอบข้างมากมายไม่ช่วยให้หายเหงาเสมอไป เพราะความเหงามาจากการปิดกั้นตัวเองต่อผู้อื่น ไม่ใช่แค่การอยู่คนเดียว บ่อยครั้งเราสร้างขึ้นมาเอง ผู้คนสร้างกำแพงล้อมตัวเองไว้ แล้วก็บ่นว่าเหงา เขาสร้างกำแพงขวางกั้น แทนที่จะสร้างสะพานเชื่อมโยง

แล้วอะไรคือ "ทางแก้" ความเหงาล่ะ? สรุปไว้ในภาษิตที่ว่า "การรักผู้อื่นทำให้เรามีความสุข การรักตัวเองทำให้เราเหงาหงอย" ลองอ่านเรื่องจริงต่อไปนี้

ครั้งหนึ่งมีหญิงผู้เหงาหงอยมาก ซึ่งคอยหาคู่รักใหม่ตลอดเวลา แต่เธอไม่เคยพบใครที่เธอพอใจ หรือคบกันได้ยั่งยืน หรือบรรเทาความเหงาให้เธอได้ ทำไมน่ะหรือ? ก็เพราะเธอมัวแต่หาทางที่จะได้รับความรัก และให้มีคนรักเธอ จนกระทั่งวันหนึ่งมีคนแนะนำว่าเธอคงใช้วิธีที่ผิด เธอต้องหัดมอบความรัก และรักอย่างไม่เห็นแก่ตัว เพื่อประโยชน์และความสุขของอีกฝ่ายหนึ่ง เธอไม่เคยนึกคิดเช่นนี้ ตลอดหลายปีที่เธอแสวงหา เธอจึงลองดู แล้วเธอก็พบสิ่งที่เธอมองหามาตลอด คือรักแท้นั่นเอง! — ปรับเปลี่ยนจาก ดี. บี. บี.

*

ใครๆก็พบความรักได้ ถ้าเขามีความรัก ถ้าคุณมอบความรักแท้ให้ผู้อื่น คุณจะมีเพื่อนได้ไม่ยาก ถ้าคุณห่วงใยผู้อื่นจริงๆ และมอบความรักให้เขา เขาก็จะห่วงใยและมอบความรักให้คุณ รักก่อให้เกิดรัก ถ้าคุณหว่านความรัก คุณก็จะได้เก็บเกี่ยวความรัก ถ้าคุณหว่านมิตรภาพ คุณก็จะได้เก็บเกี่ยวมิตรภาพเช่นกัน (กาลาเทีย 6:7) เป็นการยื่นหมูยื่นแมว

มีคนมากมายรอบข้างที่หงอยเหงา และมองหาความรักเหมือนคุณ เขาคงเพียงแต่รอให้คุณเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ลองพยายามทำให้ใครสักคนมีความสุข แล้วคุณก็จะพบโลกใหม่ที่เปี่ยมด้วยความรัก ซึ่งคุณได้แต่ใฝ่ฝัน

ถ้าคุณมอบความรัก คุณก็จะได้รับความรัก! นั่นคือระบบของพระเจ้า คือกฎของพระองค์ พระเจ้าจะให้คุณมีความสุข ถ้าคุณทำให้คนอื่นมีความสุข ง่ายนิดเดียว! — ดี. บี. บี.

ความรักที่ยิ่งใหญ่กว่าความรักของเรา

พระเยซูบอกว่า "รักศัตรูของท่าน อวยพรแก่ผู้ที่สาปแช่งท่าน ทำดีแก่ผู้ที่เกลียดชังท่าน อธิษฐานเพื่อผู้ที่ปฏิบัติต่อท่านอย่างเหยียดหยาม และข่มเหงท่าน จงทำดังนี้ เพื่อท่านทั้งหลายจะเป็นบุตรของพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์ เพราะว่าพระองค์ทรงให้ดวงอาทิตย์ขึ้นส่องสว่างแก่คนดีและคนชั่ว ให้ฝนตกแก่คนชอบธรรมและแก่คนอธรรม แม้ว่าท่านรักผู้ที่รักท่าน ท่านจะได้บำเหน็จอะไร ถึงพวกเก็บภาษีก็กระทำอย่างนั้นมิใช่หรือ? ถ้าท่านทักทายแต่พี่น้องของตนฝ่ายเดียว ท่านได้กระทำอะไรเป็นพิเศษยิ่งกว่าคนทั้งปวงเล่า? ถึงพวกเก็บภาษีก็กระทำอย่างนั้นมิใช่หรือ? เหตุฉะนั้น ท่านจงเป็นคนดีรอบคอบ เหมือนอย่างพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์เป็นผู้ดีรอบคอบ" (มัทธิว 5:44-48)

คุณคงบอกว่านี่พูดง่ายกว่าทำ คุณไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าอยากรักผู้ที่ทำให้คุณเจ็บช้ำหรือทำผิดต่อคุณ ทั้งนี้ทั้งนั้น เขาไม่สมควรได้รับความรัก คุณอยากหนีหน้าไปจากเจ้านายที่หงุดหงิด เพื่อนเก่าที่ทำให้คุณเจ็บช้ำ เพื่อนร่วมงานที่นินทาคุณลับหลัง

สิ่งที่วิเศษสุดอย่างหนึ่งเกี่ยวกับความรักของพระเจ้าก็คือ หักล้างปฏิกิริยาและความอคติตามประสามนุษย์ทั้งสิ้นได้ พระองค์อาจไม่พอใจกับสิ่งที่บางคนทำ หรือวิธีที่เขาทำ แต่พระองค์ก็ยังคงรักเขา พระองค์เป็นเช่นนั้นกับเราด้วยไม่ใช่หรือ? พระองค์ไม่ได้เลิกรักเรา ไม่ว่าเราจะมีความผิดหรือข้อบกพร่องอะไร ทั้งๆที่เราทำอะไรก็ตาม พระองค์ไม่เคยปฏิเสธเรา หรือถอนความรักคืนไป พระองค์มีความหวังสำหรับเราเสมอ ไม่ว่าเราออกนอกลู่นอกทางไปไกลแค่ไหน

นั่นคือความรักที่พระองค์ต้องการให้เรามีต่อผู้อื่น ความรักเช่นนี้จะเป็นของเรา ถ้าเราขอจากพระองค์ "ความรักก็ปกปิดความผิดมากหลาย" (1 เปโตร 4:8) พระเจ้าจะมอบความปรานีและความรักมากเท่าที่คุณขอ เพื่อคุณจะได้ให้อภัยคนอื่น — เอส. เอส.

*

ผู้ที่ไม่ให้อภัยผู้อื่นก็ทำลายสะพานที่ตนต้องเดินข้ามด้วย เพราะทุกคนจำเป็นต้องได้รับการให้อภัย — ผู้ประพันธ์นิรนาม

*

เราจะได้ความรักมาจากไหน เพื่อทำให้ศัตรูของเราดูน่ารัก? ก็จากนักรักผู้ยิ่งใหญ่นั่นเอง "เราทั้งหลายรักพระองค์ เพราะพระองค์ทรงรักเราก่อน" (1 ยอห์น 4:19) นักรักผู้ยิ่งใหญ่จะมอบความรักให้เรา แล้วเราจะกลายเป็นดุจน้ำพุที่ส่งความรักพวยพุ่งออกมาเช่นกัน — เจ.เฮช. โจเวทต์

*

รักต่อไป หัวใจเอ๋ย รักต่อไป!

หากเจ็บช้ำจากคำวิจารณ์  ร้าวรานเพราะคำโป้ปด
เขากล่าวคำเท็จพารันทด  น่าสลดพาเศร้าในใจ

อย่าหาทางแก้แค้นตอบโต้  พาลโมโหโทโสขับไล่
ขอท่านตราโทษให้สมดังใจ  แต่ใจเอ๋ยใจ รักต่อไปเถิด!

รักต่อไปแม้ถูกเสียดแทง  ถูกกลั่นแกล้งโดนใส่ร้าย
ด้วยเมตตาจากรักท่านไม่วาย  หมอบกายอธิษฐานแทบเท้าท่าน

ความรักจะหาทางออกให้  ฟันฝ่าไปผ่านพ้นราตรีกาล
รุ่งอรุณความศรัทธาเบ่งบาน  ใจสุขสราญด้วยรักต่อไป!
— วอลเทอร์ อี. ไอเซนฮาวร์

*

ความรักบดบังความผิดทั้งสิ้น — กษัตริย์โซโลมอน (สุภาษิต 10:12)

*

เมตตาต่อกัน มีใจเอ็นดูต่อกัน และอภัยโทษให้กัน เหมือนพระเจ้าในพระคริสต์ให้อภัยท่าน — อัครสาวกเปาโลก (เอเฟซัส 4:32)

*

ความรักคือการให้อภัยอย่างไม่สิ้นสุด คือการมองด้วยสายตาอ่อนโยนเป็นอาจิณ — ปีเตอร์ อุสตินอฟ

ที่มาของรักแท้

พระเจ้าสร้างเราขึ้นมาให้ต้องการที่จะมอบรักและรับความรัก แต่พระองค์เท่านั้นที่จะสามารถเติมเต็มความต้องการของมนุษย์ทุกๆคน สำหรับความรักและความเข้าใจ สิ่งของทางวัตถุสามารถตอบสนองความพึงพอใจทางร่างกายได้ แต่มีเพียงพระเจ้าและความรักของพระองค์เท่านั้นที่จะเติมความอ้างว้างในหัวใจเรา พระองค์สร้างความอ้างว้างนั้นไว้เพื่อพระองค์ผู้เดียว เราไม่มีวันตอบสนองความต้องการในจิตใจของมนุษย์อย่างครบถ้วนด้วยสิ่งอื่นใด นอกจากการได้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับพระวิญญาณรักที่ยิ่งใหญ่ ผู้สร้างมนุษย์ขึ้นมา

"พระเจ้าคือความรัก" (1 ยอห์น 4:8) พระองค์คือพระวิญญาณรัก ผู้เป็นรักแท้ ความรักชั่วนิรันดร์ รักแท้จริง รักที่จริงใจซึ่งไม่มีวันสิ้นสุด จากนักรักผู้ไม่มีวันทอดทิ้งคุณไป คือพระเจ้านั่นเอง พระเจ้ามีตัวตนอยู่ในพระบุตรของพระองค์ คือพระเยซู ผู้มายังโลกเพื่อความรัก มีชีวิตอยู่ด้วยความรัก และพลีชีพเพื่อความรัก เพื่อเราจะได้มีชีวิตและรักตลอดไป "เพราะว่าพระเจ้าทรงรักโลก จนได้ประทานพระบุตรองค์เดียวของพระองค์ เพื่อทุกคนที่วางใจในพระบุตรนั้น จะมิได้พินาศ แต่มีชีวิตนิรันดร์" (ยอห์น 3:16) — ดี. บี. บี.

*

เมื่อเราพบพระเยซู และรับพระองค์ไว้เป็นพระผู้ช่วยให้รอด เราก็เชื่อมโยงกับพระผู้สร้างและแหล่งความรักโดยตรง คือพระเจ้านั่นเอง โลกใหม่แห่งความรักเปิดให้กับเรา เราเข้าใจความรักในรูปแบบต่างๆของมนุษย์ได้อย่างลึกซึ้งและดีขึ้น ทว่ามีอะไรที่จัดเตรียมไว้ให้เรายิ่งกว่านั้นอีก เราสัมผัสความรักของพระเจ้าที่เหนือธรรมชาติ สูงล้ำยิ่งกว่าความรักใดในโลกนี้

การที่จะรับความรักของพระเจ้าในพระเยซู คุณเพียงเปิดหัวใจ ขอให้พระองค์เข้ามา พระเยซูสัญญาว่า "นี่แน่ะ เรายืนริมประตู เคาะอยู่ ถ้าผู้ใดจะฟังเสียงเรา และเปิดประตู เราจะเข้าไปหาผู้นั้น และจะประทานอาหารกับเขา และเขาจะรับประทานอาหารกับเรา" (วิวรณ์ 3:20) พระองค์คอยอยู่ด้วยความรักและความถ่อมตน ที่ประตูหัวใจคุณ พระองค์จะไม่ฝืนใจคุณ พระองค์จะไม่ผลักประตูเข้าไป ทว่าคอยให้คุณเชิญพระองค์เข้ามา ถ้าคุณยังไม่ได้ทำเช่นนั้น คุณทำได้เดี๋ยวนี้ โดยกล่าวคำอธิษฐานสั้นๆ ดังต่อไปนี้

พระเยซูที่รัก ฉันเชื่อว่าพระองค์เป็นพระบุตรของพระเจ้า และพระองค์ยอมตายเพื่อฉัน ฉันต้องการให้ความรักของพระองค์ชำระล้างฉันจากความผิดในอดีต ตอนนี้ฉันเปิดหัวใจ ขอให้พระองค์เข้ามาสู่ชีวิตฉัน โปรดเติมฉันให้ท่วมท้นด้วยความรักของพระองค์ อาเมน

เมื่อคุณทำเช่นนี้แล้ว ชีวิตคุณจะเปลี่ยนไป เช่นเดียวกับทารกบังเกิดใหม่ คุณบังเกิดมาสู่โลกใหม่ที่คุณได้แต่นึกฝัน พระองค์มอบความรักชั่วชีวิตให้คุณได้ ความรักทั้งสิ้นที่คุณต้องมี เพื่อใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ และฟันฝ่าสถานการณ์ใดๆไปได้ด้วยชัยชนะ แต่พระองค์ให้คุณทั้งหมดเลยไม่ได้ พระเยซูและความรักของพระองค์ มีไว้ให้คุณเสมอ แต่คุณต้องมารับเพิ่มอีก คุณต้องขอให้พระองค์เติมคุณจนเต็มเปี่ยมทุกวัน บางครั้งทุกชั่วโมง หรือทุกนาทีด้วยซ้ำ

เมื่อคุณใช้เวลาอธิษฐานถึงพระเยซู อ่านพระคำของพระองค์ รับฟังเสียงของพระองค์ในใจคุณ พระองค์จะมอบความรักของพระองค์ให้คุณ แล้วก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของคุณ คุณจะกลายเป็นเหมือนพระองค์มากขึ้นเรื่อยๆ คุณจะมีความรักมากขึ้น ความรักของพระองค์จะท่วมท้นไปสู่ผู้อื่น เมื่อคุณเติบโตในความรักของพระองค์ พระวิญญาณที่สถิตอยู่ในคุณ จะช่วยให้คุณทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้สำหรับมนุษย์ คือ รักพระเจ้าสุดหัวใจ และรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง (มัทธิว 22:37-39) — เอส. เอส.

*

ความรักที่พระองค์มีต่อคุณไม่มีข้อแม้ ไม่ว่าคุณรู้สึกอ่อนแอหรือท้อใจสักแค่ไหน หรือว่าคุณผิดหวังในตัวเองหรือผู้อื่น พระองค์ยังคงรักคุณ ความรักอันยิ่งใหญ่ เพียบพร้อม ยอดเยี่ยม และไม่มีข้อแม้ของพระองค์ จะไม่ลดน้อยถอยลง ไม่ว่าสภาพการณ์จะเป็นเช่นไร พระองค์จะมอบให้ต่อไปอย่างไม่จำกัด ความรักของพระองค์วิเศษเหลือเกิน!

ความรักของพระองค์มีไว้ให้เราเสมอ โดยทุ่มเทให้อย่างเต็มที่ เหลือคณา! เราสัมผัสความรักนั้นได้ เราให้ความรักนี้สะท้อนในชีวิตเราได้อย่างประจักษ์ชัด มากเท่าที่ปรารถนา สุดแล้วแต่ความเชื่อฟังและการยินยอมอ่อนน้อมที่เรามีต่อพระองค์ พระองค์หาทางแสดงความรักของพระองค์ให้เห็นอยู่เสมอ ถ้าเราจะเพียงให้โอกาสพระองค์ พระองค์เพียงแต่คอยให้เราเปิดทาง ความรักของพระองค์จะได้พรั่งพรูมา เราทำเช่นนี้ได้โดยการอยู่ใกล้ชิดพระองค์ รักพระองค์ และทำสิ่งที่พระองค์ต้องการให้ทำ — มาเรีย เดวิด

*

ถ้าผู้คนเข้าใจความยิ่งใหญ่ในความรักของพระองค์ได้ ว่าเป็นความรักที่ไม่มีข้อแม้จริงๆ เป็นความรักอันมหาศาล ลึกซึ้ง กว้างใหญ่ไพศาล และไม่มีที่สิ้นสุดเพียงใด ก็จะช่วยแก้ปัญหามากมาย เขาจะเป็นอิสระจากความกลัว ความวิตกกังวล และการประณามตัวเองต่างๆนานา ถ้าเขาเพียงเข้าใจข้อนั้น เขาก็จะทราบว่าทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี และพระองค์จะบันดาลให้ทุกอย่างลงเอยด้วยดี เพราะพระองค์เป็นผู้ควบคุมรายละเอียดทุกอย่าง และพระองค์กุมชีวิตเขาไว้ด้วยความรักอันเพียบพร้อม— ดี. บี. บี.

*

ดำเนินชีวิตในความรักของพระองค์

ความรักเป็นเหมือนลำธาร บางวันก็พรั่งพรูมาอย่างท่วมท้น เพราะมีน้ำมาก ส่วนบางวันก็ไหลเอื่อยๆ คุณเห็นสายน้ำกระทบก้อนหิน ทว่าแม้ในยามที่ความรักเหือดแห้ง หยุดไหล และแทบไม่มีเหลือ ก็จะมีความรักหลั่งไหลมาอีก

เราระลึกถึงการที่พระเยซูรัก การที่พระองค์ให้อภัย และการที่พระองค์เอื้อเฟื้อผู้อื่นด้วยความห่วงใย การให้พระเยซูเป็นแหล่งที่มาของความรัก เราก็เติมลำธารให้เต็มอีกครั้งได้ พระเยซูเป็นอีกมิติหนึ่งในชีวิต พระองค์มีเป็นผู้ที่มีอำนาจในเรื่องของความรัก พระเยซูรักเมื่อยากที่จะรัก พระเยซูรักถึงแม้ว่าความรักนั้นถูกปฏิเสธ พระเยซูรักในยามที่มีเหตุผลน้อยมาก พระเยซูรักเมื่อผู้อื่นเลิกรัก พระเยซูรักเมื่อคนอื่นขี้เหร่ พระเยซูรักเมื่อคนอื่นเย็นชา พระเยซูรักเมื่อคนอื่นไม่ควรค่า

เมื่อเรารู้สึกว่าความรักเหือดแห้ง ก็เอื้อมไปหาพระองค์ แล้วหัดรักอีกครั้ง — ผู้ประพันธ์นิรนาม

ทูตความรัก

พระเจ้าพยายามให้ชาวโลกเห็นว่าพระองค์เป็นเช่นไร ผ่านลูกๆของพระองค์ พระเยซูกล่าวว่า "พระบิดาทรงใช้เรามาฉันใด เราก็ใช้ท่านไปฉันนั้น" (ยอห์น 20:21) พระเยซูมาเพื่อรักชาวโลก และพระองค์มอบหมายให้เราทำเช่นเดียวกัน ในทุกแง่มุมของชีวิต ในทุกๆทาง เพื่อมอบความรักของพระเจ้าต่อผู้อื่น ทางเดียวที่คนอื่นจะพบความยินดี สันติสุข ความรัก ความสุข และสวรรค์ ก็คือผ่านเรา ไม่ว่าเราจะมาจากไหน ถ้าเรามีพระเยซู ตอนนี้เราก็เป็นทูตของพระองค์ เป็นตัวแทนจอมราชา ผู้ครอบครองจักรวาล

อะไรคือข่าวสารสุดท้ายที่พระเยซูมอบแก่สาวกของพระองค์ ตอนทานอาหารค่ำมื้อสุดท้าย ก่อนที่พระองค์ถูกกุมตัวไปจำคุก เฆี่ยนตี และถูกสังหาร? "ถ้าเจ้ารักกันและกัน ดังนี้แหละคนทั้งปวงก็จะรู้ได้ว่าเจ้าเป็นสาวกของเรา" (ยอห์น 13:35) พระองค์กล่าวถึงความรัก ว่าความรักสำคัญที่สุด!

ยังไม่พอหรือถ้าเขาเพียงแค่บอกผู้อื่นถึงความรักของพระเยซู? ทำไมพระเยซูไม่เพียงแต่บอกว่า "ดังนี้แหละคนทั้งปวงก็จะรู้ได้ว่าเจ้าเป็นสาวกของเรา ถ้าเจ้าประกาศข่าวสารของเรา"? ไม่ใช่แน่ๆ ยังไม่พอหรอกที่จะเพียงพูดคุยถึงความรัก พระเยซูบอกสาวกว่าเขาต้องมีความรัก เขาต้องใช้ชีวิตด้วยความรัก พระองค์ทราบว่าจะไม่มีใครปฏิเสธตัวอย่างเช่นนั้นได้

แล้วคริสเตียนรุ่นแรกก็พลิกผันโลกให้กลับตาลปัตร ด้วยความรักของพระเจ้า วิถีชีวิตของเขาทำให้คนอื่นเชื่อมั่นว่าความเชื่อของเขาจริงแท้ "ดูคริสเตียนเหล่านี้รักกันสิ!" แม้กระทั่งชาวโรมันผู้ข่มเหงเขาก็ประหลาดใจ และถามว่า "พระเยซูเป็นใคร พระองค์ทำให้คุณมีความสุขได้อย่างไร? ถึงแม้คุณไม่มีสิ่งของอะไรเลย แต่คุณก็มีครบถ้วน! ฉันจะพบความสุขเช่นนี้ได้อย่างไร?" ภายในช่วงเวลา 200 ปี ผู้คนจำนวนหนึ่งในห้าของโลกตะวันตก ก็ยอมรับว่าเขาเป็นคริสเตียน

ขอให้เราเป็นที่รู้จักเพราะความรักของเราเช่นกัน — ดี. บี. บี.

*

เป้าหมายหลักในชีวิตเราควรเป็นดังที่มาร์ติน ลูเธอร์ กล่าวไว้ว่า "รักพระเจ้า และชื่นชมพระองค์ตลอดไป" ผมขอเสริมว่า ช่วยให้ผู้อื่นชื่นชมกับชีวิต โดยช่วยเขาให้พบและสัมผัสความรักของพระเจ้าด้วย — ดี. บี. บี.

*

ความรักเพียงเล็กน้อยส่งผลไปแสนไกล ไกลเกินกว่าที่คุณเคยนึกฝัน — ดี. บี. บี.

*

ความรักคือตัวบ่งบอกว่าเราเป็นคริสเตียน — ผู้ประพันธ์นิรนาม

*

ฉันพยายามมอบให้คนยากไร้ด้วยความรัก ในสิ่งที่คนร่ำรวยซื้อหาด้วยเงิน ฉันคงไม่แตะต้องคนโรคเรื้อน ถึงจะให้เงินสักพันปอนด์ แต่ฉันจะเต็มใจรักษาเขา เพราะความรักของพระเจ้า — แม่อธิการเทเรซ่า

*

เป็นทูตต่อใครคนหนึ่ง

ในเรื่อง Les Miserables วิคเตอร์ ฮิวโก เล่าถึงฌอง แวลจีน ผู้กระทำความผิดในข้อหาเดียว คือขโมยขนมปังก้อนหนึ่งสำหรับลูกๆของน้องสาวที่กำลังอดตาย หลังจากถูกจำคุกเป็นเวลา 19 ปี เขาถูกปล่อยตัวออกมา เขาหางานทำไม่ได้ เพราะเคยเป็นนักโทษ เขาไปยังบ้านบาทหลวงชราคนหนึ่ง ด้วยความกรุณา ท่านเลี้ยงอาหารเย็นฌอง และให้ค้างคืนด้วย

ด้วยความสิ้นหวังกับอนาคตที่มืดมน และสภาพการณ์ที่เป็นไปไม่ได้ เขาจึงยอมคล้อยตามเครื่องล่อใจ และขโมยถาดรับเงินบริจาคของบาทหลวง แล้วหลบหนีไป อย่างไรก็ตาม เขาถูกจับในเวลาต่อมา แล้วถูกพาตัวกลับไปที่บ้านของบาทหลวง บาทหลวงทราบดีว่าจะเกิดอะไร ถ้าเขาถูกลงโทษอีกครั้ง ท่านจึงกล่าวว่า "เปล่าหรอก ผมมอบถาดให้เขาเอง ฌองนายลืมเอาเชิงเทียนไปด้วย" ฌองประหลาดใจกับความกรุณาเช่นนี้ นับแต่นั้นไป ฌองกลายเป็นคนใหม่ที่กลับตัวกลับใจ — เล่าต่อโดย เค.พี.

*

ผู้คนมากมายมองหาความรักเสมอ แต่ไม่ค่อยพบเจอ ผู้คนทุกหนทุกแห่งมองหาวี่แววความหวัง ความช่วยเหลือ ความสดใส ความรักนิดๆหน่อยๆ ความเมตตาเล็กน้อย เขามองหาหนทางที่จะปลดเปลื้องความทุกข์ได้บ้าง พวกเราที่ได้พบพระเจ้าและความรักของพระองค์ มีสิ่งที่คนอื่นมองหามาตลอดชีวิต เป็นสิ่งที่ผู้คนต้องการอย่างที่สุด ถ้าเราให้เขาเห็นว่าความรักมีจริง เมื่อนั้นเขาก็เชื่อได้ว่าพระเจ้ามีจริง เพราะพระเจ้าคือความรัก" (1 ยอห์น 4:8)

แม้แต่สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่คุณทำก็มีความหมาย รอยยิ้มที่สดชื่น ความกรุณาบนใบหน้า และแรงชักจูงจากชีวิตคุณ ก็มอบความสดชื่นให้แก่หลายคนได้ และส่งผลกระทบที่น่าทึ่ง ต่อบางคนที่คุณอาจคิดว่าคงประทับใจน้อยที่สุด เมื่อเขารู้สึกถึงความรักของคุณ โดยที่คุณบอกว่าเป็นความรักของพระเจ้า เขาก็จะคิดว่า บางทีท่านผู้หนึ่งที่อยู่เบื้องบนคงรักฉันจริงๆก็ได้! นี่จะเปลี่ยนมุมมองที่เขามีต่อชีวิต และช่วยให้เขาเริ่มต้นใหม่ได้! — ดี. บี. บี.

เกี่ยวกับผู้ที่อ้างอิงถึง

คำอธิบายต่อไปนี้ มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อบ่งบอกให้ชัดเจนถึงผู้ที่อ้างอิงถึงในหนังสือเล่มนี้ ถ้าหากไม่มีข้อมูลกำกับไว้ที่บางชื่อ ก็เนื่องจากว่าไม่อาจหาข้อมูลที่แน่นอนได้เกี่ยวกับบุคคลนั้น

หลุยส์ซ่า เมย์ อัลคอต(ค.ศ.1832-1888) ผู้ประพันธ์ชาวสหรัฐฯ

เซนต์ออกัสติน (ค.ศ.354-430) บิดาและปรัชญาของเหล่าผู้มีความเชื่อรุ่นแรก

เดวิด บรานท์ เบิร์ก (ค.ศ.1919-1994) นักเทศน์และนักเขียนชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งเดอะแฟมิลี่ กลุ่มมิชชันนารีที่กระจายตัวไปทั่วโลก

เวอร์จิเนีย บรานท์ เบิร์ก (ค.ศ.1886-1968) ผู้ประกาศและนักเทศน์ชาวอเมริกัน

เดล คาร์เนกี้ (ค.ศ.1888-1955) นักการศึกษาและนักเขียนชาวอเมริกัน

ไมเคิล โฟการ์ที (เกิดค.ศ.1952) นักแต่งเพลงและนักดนตรีชาวอเมริกัน

มาเรีย ฟอนเทน (เกิดค.ศ.1946) ผู้ร่วมก่อตั้ง ซึ่งในปัจจุบันเป็นผู้นำกลุ่มมิชชันนารีทั่วโลก ชื่อเดอะแฟมิลี่

เอมเม็ท ฟ็อกซ์ (ค.ศ.1886-1951) นักวิทยาศาสตร์ นักปรัชญา ผู้ประพันธ์

อีวา กาเบอร์ (ค.ศ.1919-1995) นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เกิดที่ฮังการี

โยฮัน วูฟแกง วอน เกอเธ่ (ค.ศ.1749-1832) นักเขียนและนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน

สตีเฟน เกรลเล็ต (ค.ศ.1773-1855) กลุ่มเควกเกอร์ชาวอเมริกัน เกิดที่ฝรั่งเศส

เอ็ดการ์ เอ. เกสต์ (ค.ศ.1881-1959) กวี เกิดที่อังกฤษ

พอล ฮาร์วีย์ (เกิดค.ศ.1918) นักบรรยายทางวิทยุชาวอเมริกัน

วิกเตอร์ ฮูโก (ค.ศ.1802-1885) นักเขียนชาวฝรั่งเศส

วอลเตอร์ อี. ไอเซนฮาวร์ (ค.ศ.1889-19??) นักเขียนชาวอังกฤษ

เจ.เฮช. โจเวตท์ (ค.ศ.1864-1923) นักเทศน์และผู้ประพันธ์ชาวอังกฤษ

เจมส์ รัสเซล โลเวล (ค.ศ.1819-1891) บรรณาธิการ กวี และนักการทูตชาวอเมริกัน

มาร์ติน ลูเธอร์ (ค.ศ.1483-1546) นักศาสนาและผู้นำการปฏิรูปชาวเยอรมัน

แฮนนา มอร์ (ค.ศ.1745-1843) นักเขียนชาวอังกฤษ

ยอห์น โอเซนแฮม (ค.ศ.1852-1941) กวีชาวอังกฤษ

จิโอวานี พาพินี (ค.ศ.1881-1956) นักปรัชญาชาวอิตาลี

เบลส พาสคัล (ค.ศ.1623-1662) นักปรัชญาและนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส

เคียธ ฟิลลิปส์ (เกิดค.ศ.1948) มิชชันนารีเกิดที่อเมริกา

พลาโท (427-347 ปีก่อนค.ศ.) นักปรัชญาชาวกรีก

โจเซฟ รีดเดอร์ (เกิดค.ศ.1951) มิชชันนารีเกิดที่อเมริกา

เพอร์ซี บีสเช เชลลีย์ (ค.ศ.1792-1822) กวีอังกฤษ

แม่อธิการเทเรซ่า (ค.ศ.1910-1997) มิชชันนารีชาวโรมันคาทอลิก เกิดที่อัลเบเนีย

เซอร์ปีเตอร์ อุสตินอฟ (เกิดค.ศ.1921) นักแสดง นักเขียน ผู้อำนวยการชาวอังกฤษ

สาระ

เนื้อหาใน ความรักหลากหลาย รวบรวมมาจากแหล่งต่างๆ รวมไปถึงอินเตอร์เน็ต ข้อความส่วนตัวที่เพื่อนๆชื่นชอบและรวบรวมไว้ คณะผู้จัดทำพยายามอย่างยิ่งที่จะสืบหาผู้เขียน เมื่อจำเป็นก็ขออนุญาตนำมาตีพิมพ์ เรื่องเล่าบางเรื่องก็นำมาเล่าต่อ โดยไม่สามารถสืบหาต้นกำเนิดของเรื่องได้

ถ้าหากเราละเลยที่จะมอบความดีความชอบต่อผู้ใดอย่างเหมาะสม ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย กรุณาติดต่อ ออโรร่าโปรดั๊กชั่น เอจี ที่ aurora@auroraproduction.com เพื่อจะได้ทำการแก้ไขก่อนจัดพิมพ์ครั้งต่อไป

ข้อความที่มีชื่อกำกับว่า ดี. บี. บี. มาจากข้อเขียนของ เดวิด บรานท์ เบิร์ก ซึ่งนำมาใช้โดยได้รับอนุญาตแล้ว